Organ-music

Το εκκλησιαστικό όργανο Sauer του Καθεδρικού Ναού του Βερολίνου

2009-01-16T10:40:00.012+02:00

Ο Καθεδρικός Ναός του Βερολίνου είναι ένα θαυμάσιο οικοδόμημα όπου δίκαια του αποδίδεται η επωνυμία «Ο Άγιος Πέτρος των Διαμαρτυρομένων». Η παρούσα Βασιλική χρονολογείται από το 1905, αλλά στο ίδιο σημείο υπήρχαν παλιότερα άλλα παρόμοια κτίρια.

Στο ίδιο σημείο που βρίσκεται σήμερα ο Καθεδρινός Ναός, στο παρελθόν βρισκόταν μια άλλη εκκλησία από το 1465, όπου κατασκευάσθηκε για τη βασιλική οικογένεια Hohenzollern. Το κτίριο αυτό αντικατεστάθη από έναν καθεδρικό ναό Μπαρόκ τύπου το 1747 από τον Johann Boumann το οποίο το 1822 αναδιοργανώθηκε από τον αρχιτέκτονα Karl Friedrich Schinkel από το Βερολίνο. Το κτίριο αυτό με διαταγή του Γερμανού Αυτοκράτορα Γουλιέλμου ΙΙ κατεδαφίσθηκε το 1894 και αντικατεστάθη από τον παρόντα Καθεδρικό Ναό.

Ο παρών Καθεδρικός Ναός ανοικοδομήθηκε το 1905 και είναι 114 μέτρα μήκος, 73 μέτρα πλάτος και 116 μέτρα ύψος. Είναι μεγαλύτερος σε διαστάσεις από όλα τα προηγούμενα κτίρια που υπήρχαν στη θέση αυτή. Η κατασκευή αυτή σε στυλ Μπαρόκ με επιρροές από την Ιταλική Αναγέννηση θεωρήθηκε ως ένα κτίσμα της Διαμαρτυρόμενης Εκκλησίας σε αντιπαράθεση με τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη.

Η αποκατάσταση του εσωτερικού του Ναού ξεκίνησε το 1984 και ολοκληρώθηκε το 1993 όπου πλέον η εκκλησία επαναλειτούργησε. Κατά τη διάρκεια της ανακατασκευής το αρχικό σχέδιο τροποποιήθηκε σε μια πιο απλοϊκή γραμμή.

Ο θόλος του ναού είναι περίτεχνα διακοσμημένος με μωσαϊκά. Οι επισκέπτες μπορούν να ανέβουν στον εξωτερικό εξώστη του, διαμέσου ενός κλιμακοστασίου που έχει διακοσμημένα κεφαλόσκαλα με φωτογραφίες και ομοιώματα και ένα ζεύγος καθισμάτων.

Το πλέον ιστορικό αντικείμενο του Καθεδρικού Ναού είναι η κρύπτη, στην οποία βρίσκονται περισσότερες από 80 σαρκοφάγοι Πρώσσων βασιλέων. Άλλα αξιοθέατα του ναού είναι το εκκλησιαστικό όργανο Sauer, ο άμβωνας σε Νεο-Μπαρόκ στυλ και το βιτρώ σχεδιασμένο από τον Anton von Werner. Το Ιερό Βήμα, που διασώθηκε από τον προηγούμενο Ναό, χρονολογείται από το 1850.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το κτίριο βομβαρδίστηκε από τις δυνάμεις των Συμμάχων και καταστράφηκε μερικώς στις 24 Μαϊου 1944. Μια προσωρινή στέγη τοποθετήθηκε προκειμένου να προστατεύει ότι είχε απομείνει και το 1975 άρχισε η ανακατασκευή. Η επισκευή του εσωτερικού άρχισε το 1984 και ολοκληρώθηκε το 1984 και το 1993 ο ναός επαναλειτούργησε επισήμως όπου παρέστη και ο Καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ. Το γεγονός αναμεταδόθηκε τηλεοπτικά σε ολόκληρη τη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της ανακατασκευής του ναού, το όργανο επισκευάστηκε καθ’όλοκληρίαν, αν και το αρχικό σχέδιο του ναού μετατράπηκε σε πιο απλουστευμένο μικρότερο σχήμα.

Το μεγάλο εκκλησιαστικό όργανο Sauer της Υψηλής Ενορίας του Καθεδρικού Ναού του Βερολίνου σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε την ίδια εποχή με την κατασκευή του κτιρίου και αποτελεί τμήμα της καλλιτεχνικής επίπλωσης του κτιρίου.

Τον καιρό της αφιέρωσης το 1905, το όργανο ήταν το μεγαλύτερο στη Γερμανία, διαθέτονας 7269 αυλούς και 113 ρετζίστρο, κατανεμημένα σε 4 πληκτρολόγια και μια σειρά ποδοπλήκτρων. Ο σημαντικός κατασκευαστής εκκλησιαστικών οργάνων Wilhelm Sauer από την Φρανκφούρτη στον ποταμό Όντερ, κατασκεύασε ένα όργανο που περιλάμβανε τα νεώτερα τεχνολογικά και μουσικά επιτεύγματα στο χώρο της κατασκευής γερμανικών εκκλησιαστικών οργάνων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το όργανο συνάντησε τις μεγάλες προσδοκίες που είχαν και ο κατασκευαστής του, αλλά και ο πελάτης: ο Καθεδρικός Ναός της πρωτεύουσας της χώρας, έπρεπε να διαθέτει ένα μνημειώδες, σύγχρονο και γενικότερα ένα μοναδικό όργανο υψηλής ποιότητας. Το όργανο του Καθεδρικού Ναού ήταν το απώγειο της καριέρας του Wilhelm Sauer. Την ίδια στιγμή, σηματοδοτείται το τέλος της εποχής κατασκευής ρομαντικών εκκλησιαστικών οργάνων, των οποίων ο ήχος παρομοιάζεται με τον χαρακτηριστικό ήχο μιας συμφωνικής ορχήστρας. Σήμερα, το όργανο αυτό είναι το μεγαλύτερο εκκλησιαστικό όργανο της ύστερης Ρομαντικής περιόδου που έχει επιζήσει αναλλοίωτο ως τις ημέρες μας.

Disposition

I Hauptwerk C–a3
Prinzipal 16′
Majorbaß 16′
Prinzipal 8′′
Doppelflöte 8
Prinzipal amabile 8′
Flute harmonique 8′
Viola di Gamba 8′
Bordun 8′
Gemshorn 8′
Quintatön 8′
Harmonika 8′
Gedacktquinte 51/3′
Oktave 4′
Flute octaviante 4′
Fugara 4′
Rohrflöte 4′
Oktave 2′
Rauschquinte II
Gosscymbel III
Scharff III–V
Kornett III–IV
Bombarde 16′
Trompete 8′
Clairon 4′

II Brustwerk C–a3
Prinzipal 16′
Quintatön 16′
Prinzipal 8′
Doppelflöte 8′
Geigenprinzipal 8′
Spitzflöte 8′
Salicional 8′
Soloflöte 8′
Dulciana 8′
Rohrflöte 8′
Oktave 4′
Spitzflöte 4′′
Salicional 4
Flauto Dolce 4′
Quinte 22/3′
Piccolo 2′
Mixtur IV
Cymbel III
Kornett III
Tuba 8′
Klarinette 8′

III Schwellwerk C–a3
Salicional 16′
Bordun 16′
Prinzipal 8′
Hohlflöte 8′
Gemshorn 8′
Schalmei 8′
Konzertflöte 8′
Dolce 8′
Gedeckt 8′
Unda maris 8′
Oktave 4′
Gemshorn 4′
Quintatön 4′
Traversflöte 4′
Nasard 22/3′
Waldflöte 2′
Terz 23/5′
Mixtur III
Trompete 8′
Cor anglais 8′
Glockenspiel

Rückpositiv
Flötenprinzipal 8′
Flöte 8′
Gedackt 8′
Dulciana 8′
Zartflöte 4′

IV Schwellwerk C–a3
Lieblich Gedackt 16′
Prinzipal 8′
Traversflöte 8′
Spitzflöte 8′
Lieblich Gedackt 8′
Quintatön 8′
Aeoline 8′
Voix céleste 8′
Prestant 4′
Fernflöte 4′
Violine 4′
Gemshornquinte 22/3′
Flautino 2′
Harmonia aetheria III
Trompete 8′
Oboe 8′
Vox Humana 8′
Tremolo zu Vox humana

Pedal C–f1
Prinzipal 32′
Untersatz 32′
Prinzipal 16′
Offenbaß 16′
Violon 16′
Subbaß 16′
Gemshorn 16′
Liebliche Gedackt 16′
Quintbaß 102/3′
Prinzipal 8′
Flötenbaß 8′
Violoncello 8′
Gedackt 8′
Dulciana 8′
Quinte 51/3′
Oktave 4′
Terz 31/5′
Quinte 22/3′
Septime 22/7′
Oktave 2′
Mixtur III
Kontraposaune 32′
Posaune 16′
Fagott 16′
Trompete 8′
Clairon 4′

II/I, III/I, IV/I, Super I, III/II, IV/II, Super II, IV/III, I/P, II/P, III/P, IV/P
3 Freie Kombinationen, Mezzoforte, Forte, Tutti, Rohrwerke, Jalousieschweller III. Manual, Jalousieschweller IV. Manual, Jalousieschweller Vox humana, Handregister ab, Rückpositiv ab.

Συνέντευξη από τη Χριστίνα Αντωνιάδου

2008-12-05T08:22:00.005+02:00

Στην Αθήνα, ως γνωστόν, υπάρχουν σε διάφορες εκκλησίες ξένων δογμάτων, εκκλησιαστικά όργανα. Ένα από αυτά είναι και το ιστορικό όργανο του Αγγλικανικού Ναού του Αγίου Παύλο στο τέρμα της οδού Φιλελλήνων απέναντι από τον κήπου του Ζαππείου. Σε αυτό το όργανο εδώ και αρκετά χρόνια παίζει η Χριστίνα Αντωνιάδου της οποίας ζήτησα να μου δώσει μια μικρή συνέντευξη, προκειμένου να γνωρίσουμε καλύτερα την ίδια, αλλά και το εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Παύλου.

1) Xριστίνα, μίλησε μας για τις σπουδές σου

Οι σπουδές μου στο όργανο ξεκίνησαν το Νοέμβρη του 1995 ως υπότροφος του συλλόγου ‘Οι Φίλοι της Μουσικής’ που έχει την έδρα του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Η μαθητεία μου εκεί διήρκησε μέχρι τον Ιούνιο του 1998. Kατά την διάρκεια αυτών των χρόνων, μαζί με άλλους δύο υποτρόφους, κάναμε μαθήματα στο όργανο Klais του Μεγάρου Μουσικής με τον Nicolas Kynaston (NK). Tα μαθήματα αυτά γινόντουσαν κάθε μήνα, ή δύο μήνες, -όσο μπορώ να θυμηθώ!- όταν ο NK βρισκόταν στην Αθήνα γι’αυτό το λόγο ή για κάποια συναυλία του. Γινόντουσαν δε σχεδόν κάθε μέρα, κατά την διάρκεια της παραμονής του εδώ. Μετά μας έδινε ‘οδηγίες’ μέχρι την επόμενη συνάντησή μας. Ως υπότροφος έδωσα τις εξετάσεις οργάνου για το Grade 5 και 8 του Associated Board of the Royal Schools of Music. Οι εξετάσεις αυτές είναι διεθνώς αναγνωρίσιμες ως σύστημα διαβάθμισης των μουσικών σπουδών, κάτι ανάλογο του δικού μας συστήματος (Κατωτέρα, Μέση κλπ.). Το τελικό επίπεδο που δώσαμε εμείς είναι κάτι αντίστοιχο με την ελληνική Ανωτέρα, θα έλεγα.
Αφού τελείωσα με τις υποχρεώσεις μου ως υπότροφος, συνέχισα τις σπουδές μου στην Μεγάλη Βρετανία και συγκεκριμένα φοίτησα στην Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου (RAM) και στην Βασιλική Σκωτική Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου της Γλασκόβης (RSAMD). Από την RAM αποφοίτησα με τον τίτλο BMus in Performance (RAM/University of London), που είναι το αντίστοιχο του ελληνικού πανεπιστημιακού πτυχίου μουσικών σπουδών. Αφορά όμως και επικεντρώνεται τελικά την εκτέλεση μουσικού οργάνου. Στην περίπτωσή μου στην εκτέλεση του εκκλησιαστικού οργάνου, κάτι που απ’όσο γνωρίζω δεν έχει αντίστοιχο στην Ελλάδα. Επίσης από την RAM πήρα και τον τίτλο LRAM (Licentiate of Royal Academy of Music) που είναι το πτυχίο που ουσιαστικά δίνει άδεια στους μουσικούς να διδάξουν.
Εν συνεχεία συνέχισα τις σπουδές μου στην RSAMD της Γλασκώβης και αποφοίτησα με τον μεταπτυχιακό τίτλο MMus στην εκτέλεση του εκκλ. οργάνου.

2) Πώς ήταν η μαθητεία σου δίπλα σε μία μεγάλη μορφή του εκκλησιαστικού οργάνου;

Ο Nicolas Kynaston είναι ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης και πολύ καλός δάσκαλος. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει διδάξει γενιές εξαιρετικών οργανιστών. Μετά από 13 χρόνια αφότου ξεκίνησα μαζί του τις σπουδές του οργάνου, -κάτι που ουσιαστικά καθόρισε την επαγγελματική μου ταυτότητα όσο και την μελλοντική μου καριέρα-, θα έλεγα ότι ο συγκεκριμένος δάσκαλος ήταν για μένα το καταλληλότερο αρχικό πρότυπο. Θυμάμαι ότι όταν τον έβλεπα να παίζει, έλεγα μέσα μου ότι, ναι, θέλω να του μοιάσω. Ήταν η βασική μου έμπνευση που έμεινε στο μυαλό μου για πολλά χρόνια μετέπειτα, μέχρι να βρω η ίδια την δικιά μου καλλιτεχνική ταυτότητα.
Θα ήταν όμως μεγάλη παράλειψη μου να μην αναφερθώ και στους υπόλοιπους εξαιρετικούς δασκάλους οργάνου που είχα: στον James Ο’ Donnell, που με έμαθε πώς να εκφράζομαι μέσα από το εκκλ. όργανο, στον Patrick Russell, που με έμαθε να πειθαρχώ και να προγραμματίζω την σκέψη και την μελέτη .Τέλος στον Michael Harris, που έβγαλε τον καλλιτεχνικό μου ευατό στην επιφάνεια και με έκανε να νοιώσω ότι μπορώ πλέον να πατάω μόνη, γερά στα πόδια μου.

3) Πες μας εν συντομία τις εμπειρίες σου από τις σπουδές σου στη Μεγάλη Βρετανία;

Τι να πρωτοθυμηθώ αλήθεια; Eίναι άπειρες οι εμπειρίες που αποκτά κάποιος που σπουδάζει στο εξωτερικό- όταν βέβαια έχει τα μάτια μου ανοιχτά!-. Nα αναφέρω σύντομα: τα εκπαιδευτικά ταξίδια που κάναμε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης για να δούμε από κοντά ιστορικά όργανα και να παίξουμε την ανάλογη μουσική που γράφτηκε γι’αυτά, τα σεμινάρια που παρακολουθούσαμε με εξαιρετικούς οργανίστες όπως η Marie-Claire Alain, Lionel Rogg, Johannes Geffert, Jon Laukvik, Naji Hakim, για να αναφέρω μόνο μερικούς, την έρευνα σε αμέτρητα βιβλία και πηγές πάνω σε θέματα του οργάνου και τόσα άλλα.
Πέρα όμως από τις γνώσεις που απόκτησα πάνω στο αντικείμενο σπουδής μου, αυτό που ίσως να είναι και το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι έμαθα να ζω και να φτιάχνω τη ζωή μου όπως θέλω, να την προγραμματίζω, να την οργανώνω, να τηρώ τις υποχρεώσεις μου αλλά και να διεκδικώ πράματα, να θέτω στόχους και να δουλεύω σκληρά για αυτούς μέχρι να τους πετύχω. Βασικά νομίζω ότι έκανα παράλληλα και σπουδές στη διαχείριση της ζωής και του χρόνου της!

4) Διατηρείς όμορφες αναμνήσεις από την Μεγάλη Βρετανία και ποιες είναι αυτές;

Tα Ηighlands στην Σκωτία και το νησί του Skye με τα φανταστικά, έντονα χρώματα της φύσης -που θαρρείς ξεπηδούν από το τοπίο και έρχονται να μπούνε με φόρα μέσα στα μάτια σου-, τους ρυθμούς ζωής στην Σκωτία, το πολιτισμικό, πολυπληθές πηγαινέλα στους δρόμους του Λονδίνου, το πολιτιστικό γίγνεσθαι του, το μεσαιωνικό Εδιμβούργο, τους υπέροχους χώρους της Βασιλικής Σκωτικής Ακαδημίας Μουσικής και Θεάτρου στη Γλασκόβη που σε εμπνέανε για να μελετήσεις ατελείωτες ώρες, τα υπέροχα εκκλ. όργανα που ανακάλυψα σε διάφορες γωνιές της Σκωτίας και τέλος τα δύο υπέροχα όργανα Rieger, το ένα στην Marylebone Church του Λονδίνου και το άλλο στην Καθεδρικό ναό της St Giles στο Εδιμβούργο.

5) Εδώ στην Ελλάδα με τι ασχολείσαι στο μουσικό χώρο;

Όταν τελείωσα τις σπουδές μου και αποφάσισα να γυρίσω στην Ελλάδα όλοι με λέγανε τρελή. Ο λόγος, πολύ απλός. Τι θα έκανα ως οργανίστρια στην Ελλάδα και πως θα ζούσα απ’ αυτό αφού η Ελλάδα δεν έχει παράδοση σε αυτόν τον τομέα; Και φυσικά δεν έχει και πληθώρα οργάνων!
Η μουσική όμως είναι ένας αχανής χώρος όπου κανείς, εφόσον βέβαια γνωρίζει τι θέλει, δεν χάνεται!
Έτσι λοιπόν ως οργανίστρια, εργάζομαι στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, όπου είμαι και υπεύθυνη της χορωδίας. Ρεσιτάλ οργάνου δίνω κυρίως στο εξωτερικό, όπου είναι και πιο διαδεδομένη αυτή η μορφή συναυλίας και έτσι έχω την ευκαιρία και παίζω και σε άλλα όργανα, ενώ με άλλους καλλιτέχνες σε σύνολα συνήθως εμφανίζομαι στην Αθήνα. Παράλληλα έχω την καλλιτεχνική διεύθυνση του Ανοιξιάτικου Κύκλου Συναυλιών Οργάνου, ένα ετήσιο κύκλο συναυλιών με επίκεντρο το εκκλ. όργανο. Ως μουσικός εκπαιδευτικός, εργάζομαι σε αγγλόφωνα κυρίως ιδιωτικά σχολεία, ενώ ως καθηγήτρια οργάνου διδάσκω στο Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο και Ωδείο Athenaeum και στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Ως μουσικός, γράφω κριτικές σε CD μουσικής για όργανο και χαίρομαι που είμαι απελευθερωμένη από 8ωρα ωράρια συν υπερωρίες σε ένα συγκεκριμένο χώρο εργασίας!

6) Σαν οργανίστρια της Αγγλικανικής Εκκλησίας του Αγίου Παύλου τι καθήκοντα έχεις;

Ως οργανίστρια παίζω κάθε Κυριακή στην πρωινή λειτουργία ενώ διευθύνω και την χορωδία. Παίζω επίσης σε κάποιες ιδιαίτερες τελετές (γάμοι, ευλογίες γάμων, βαπτίσεις, κτλ.) και βέβαια σε επιπλέον λειτουργίες κατά την περίοδο των Χριστουγέννων και του Πάσχα.
Επίσης είμαι η υπεύθυνη της διοργάνωσης των μουσικών γεγονότων και συναυλιών στον χώρο.

7) Ποιες καλλιτεχνικές δραστηριότητες διοργανώνονται στον Άγιο Παύλο;

Η Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου φιλοξενεί δύο φεστιβάλ μουσικής κάθε χρόνο: κάθε άνοιξη, από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο, τον Ανοιξιάτικο Κύκλο Συναυλιών Οργάνου, με προσκεκλημένους ξένους αλλά και Έλληνες οργανίστες και μουσικούς και κάθε φθινόπωρο, το ‘γύρω απ’ το πιάνο’, μια πιανιστική συνάντηση ξένων και Ελλήνων πιανιστών αλλά και άλλων μουσικών. Επίσης διοργανώνονται συναυλίες με διάφορα μουσικά σχήματα και καλλιτέχνες. Ενδεικτικά θα αναφέρω μερικά που διοργανώθηκαν στο παρελθόν: συναυλία τζαζ με τους Δ. Βασιλάκη, σαξόφωνο και Γ. Κοντραφούρη, όργανο, συναυλία/ παρουσίαση δίσκου των Raining Pleasure, συναυλία με χορωδιακά σχήματα από πανεπιστήμια των ΗΠΑ και Μ. Βρετανίας, συναυλίες που διοργανώνονται από πρεσβείες χωρών με έθνικ μουσική από Εσθονία, Σκωτία κλπ., η αφρικανική βραδιά που διοργανώνεται κάθε χρόνο και πολλά άλλα ενδιαφέροντα. Διαπιστώνει λοιπόν κάποιος ότι ο χώρος αυτός με σεβασμό πάντα στην ιερότητά του, τολμά και να αγκαλιάζει ανθρώπους και μουσικές.

8) Πες μας λίγα λόγια για το ναό του Αγίου Παύλου στην Αθήνα.

Ο ιστορικός χώρος της Αγγλικανικής Εκκλησίας του Αγίου Παύλου συγκέντρωσε πρώτη φορά το αγγλικανικό εκκλησίασμα το 1843. Μέσα στο χώρο αυτόν υπάρχουν πολλά αφιερώματα σε αρκετούς αφοσιωμένους ιδιώτες οι οποίοι συνεισέφεραν στο ελληνικό έθνος. Ένας από αυτούς ήταν ο Λόρδος Richard Church, ο οποίος ήταν αρχηγός των Ελληνικών δυνάμεων ξηράς κατά την διάρκεια του Ελληνικού Απελευθερωτικού Αγώνα και αργότερα έγινε μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Η εκκλησία η οποία συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα συγκεντρώνει ένα μεγάλο πολιτισμικό αγγλόφωνο και ελληνόφωνο εκκλησίασμα από χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ, Αυστραλία, Σρι Λάνκα, Νιγηρία καθώς και άλλες αφρικανικές χώρες αλλά και Ελλάδα. Η Αγγλικανική Χριστιανική εκκλησία είναι η επίσημη θρησκεία της Μεγάλης Βρετανίας.

9) Πες μας λίγα λόγια για το εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Παύλου.

Το όργανο του Αγ. Παύλου κατασκευάστηκε από τον διακεκριμένο κατασκευαστή οργάνων του Λονδίνου, William Hill & Sons το 1900. Αγοράστηκε με εισφορές των μελών της Αγγλικανικής κοινότητας της Αθήνας για να εορταστεί ο χρυσός ιωβηλαίος της βασίλισσας Βικτωρίας. Αποτελείται από δύο πληκτρολόγια με μηχανική υποστήριξη. Κατά την διάρκεια των χρόνων ο αρχικός προσδιορισμός των ρεγκίστρων άλλαξε και σήμερα φέρει 7 (και 2 βοηθητικά ρεγκίστρα πληκτρολογίων). Tη δεκαετία του ’60 το όργανο επισκευάστηκε αλλά, μετά από 30 ακόμα χρόνια λειτουργίας, ορισμένα μέρη του άρχισαν και πάλι να δείχνουν σημάδια φθοράς. Έτσι το 1994 το όργανο επισκευάστηκε εκ νέου στο εργαστήριο του Michael Latham στο Northampton. Τα όργανα της οικογένειας Hill εκτιμώνται στις μέρες μας ιδιαιτέρως και, παρόλο που το όργανο του Αγ. Παύλου έχει μεταβληθεί λίγο από την αρχική του μορφή, συνεχίζει να είναι ένα όργανο πολύ υψηλής ποιότητας και πιστότητας.

10) Τι σημαίνει για εσένα το εκκλησιαστικό όργανο;

Παραφράζοντας τους στίχους του αγαπημένου μου ποιητή…
Mια φορά μέσα στα αρχαία σου όνειρα η μουσική που ανάβει και χάνεται. Μέσα σ’αυτήν που ανάβει και χάνεται τα ζεστά μυστικά του κόσμου. Τα μυστικά του κόσμου.

11) Θα συνιστούσες σε έναν νέο καλλιτέχνη να ασχοληθεί με το εκκλησιαστικό όργανο;

Φυσικά! Με την προϋπόθεση βέβαια να το αγαπάει και να έχει τρομερή υπομονή αλλά και επιμονή!

2008-11-02T15:47:00.000+02:00

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ
ΟΡΓΑΝΟΥ

Ο Ανεξάρτητος Σύνδεσμος Μουσικής Ανάπτυξης σε συνεργασία με τον οργανίστα Χρήστο Παρασκευόπουλο, διοργανώνει σεμινάριο εκκλησιαστικού οργάνου, που θα πραγματοποιηθεί από τις 22 Νοεμβρίου 2008 ως τις 21 Δεκεμβρίου 2008 στο εκκλησιαστικό όργανο Johannus Rembrandt 3090 στο χώρο του οργανίστα και στο εκκλησιαστικό όργανο Detlef Kleuker της Α’ Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας.

Το σεμινάριο θα γίνει σε 4 ή 5 μαθήματα.

Πρώτο μάθημα

Θα γίνει από κοινού και θα περιλαμβάνει τα εξής αντικείμενα:

¨ Ιστορικά στοιχεία οργάνου

¨ Ονοματαλογία στοιχείων του οργάνου (ρετζίστρο, πληκτρολόγια, διάφορα τμήματα)

¨ Στοιχεία αρχιτεκτονικής

¨ Φιλολογία

Διάρκεια μαθήματος 2 ώρες

Δεύτερο μάθημα

Θα γίνει κατ’ιδίαν με τον κάθε μαθητή και θα περιλαμβάνει:

¨ Ποδοθεσία

¨ Στάση του μουσικού πάνω στο όργανο

¨ Μελέτη άσκησης για ποδόπληκτρα

Διάρκεια μαθήματος: 1 ώρα για κάθε μαθητή

Τρίτο μάθημα

Θα γίνει κατ’ιδίαν με τον κάθε μαθητή και θα περιλαμβάνει:

¨ Ερμηνεία κειμένου για εκκλησιαστικό όργανο (το κείμενο δίδεται εκ των προτέρων)

¨ Ερμηνεία άσκησης για ποδόπληκτρα

Διάρκεια μαθήματος: 1 ώρα για κάθε μαθητή

Τέταρτο μάθημα

Θα γίνει από κοινού σε χώρο που διαθέτει εκκλησιαστικό όργανο με αυλούς και θα περιλαμβάνει:

¨ Παρουσίαση του οργάνου και των τμημάτων του

¨ Ερμηνεία από κάθε μαθητή ενός έργου που θα έχει ήδη μελετηθεί στα προηγούμενα μαθήματα

Διάρκεια μαθήματος: μισή ώρα για την παρουσίαση και μετά μέχρι 20 λεπτά ερμηνεία έργου στο όργανο.

Πέμπτο μάθημα

Θα γίνει από κοινού, προαιρετικά για όσους μαθητές έχουν ενδιαφέρον για σύνθεση μουσικών κομματιών για το εκκλησιαστικό όργανο

¨ Τα είδη του εκκλησιαστικού οργάνου ανά εποχή

¨ Οι διαφορές των συνθετών του εκκλησιαστικού οργάνου ανά εποχή

¨ Οι φόρμες που αναπτύχθηκαν ανά εποχή.

¨ Τι πρέπει να ξέρει ένας σύγχρονος μουσικός, προκειμένου να συνθέσει έργο για εκκλησιαστικό όργανο.

Διάρκεια μαθήματος: 2 ώρες

Ο Ανεξάρτητος Σύνδεσμος Μουσικής Ανάπτυξης (Α.Σ.Μ.Α.) είναι το αποτέλεσμα της πολύχρονης συνύπαρξης και επικοινωνίας μεταξύ των μελών του, νέων Ελλήνων συνθετών και σπουδαστών, που επί σειρά ετών δραστηριοποιούνται στο χώρο της εκπαίδευσης και της παραγωγής της μουσικής.

Ο Α.Σ.Μ.Α. λειτουργεί ανεπίσημα από το 2000, όταν σχηματίσθηκε για πρώτη φορά η ορχήστρα δωματίου και επίσημα από το 2002, ως ανεξάρτητη μη κερδοσκοπική εταιρεία.

Ο Α.Σ.Μ.Α. γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη για προσωπική έκφραση και δημιουργία και φιλοδοξεί να προωθήσει τα έργα Ελλήνων, κυρίως, Δημιουργών (παλαιότερων και νέων) με την ίδρυση μουσικών συνόλων, τη διοργάνωση συναυλιών και τη συνεργασία με διάφορους φορείς που κινούνται στο χώρο της Τέχνης και του Πολιτισμού. Παράλληλα, επιδιώκει να συμβάλλει στη μουσική εκπαίδευση του τόπου με τη διοργάνωση σεμιναρίων και ημερίδων, τη συγγραφή μουσικών θεωρητικών κειμένων και βιβλίων και γενικότερα με την επιμόρφωση και την τεχνική υποστήριξη των μελών και των φίλων του Συλλόγου.

Τέλος σκοπεύει στην παραγωγή και προώθηση Σύγχρονων Μουσικών Έργων με έμφαση στην Ελληνική παραγωγή καθώς και στην έρευνα νέων καλλιτεχνικών ρευμάτων.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Πυθίας 2

Μεταμόρφωση

Αθήνα

Τηλ. 210 28.44.432 & 6981386802

www.asma.gr

E-mail: asma@asma.gr

2008-10-29T08:38:00.001+02:00

Α’ ΜΕΡΟΣ

Συνθέσεις για εκκλησιαστικό όργανο της εποχής Baroque από Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία.

1) William Boyce (1710-1779)

Voluntary in G

2) Henry Heron (18ος αιώνας)

Voluntary in G

3) Louis Nicolas Clerambault (1676-1749)

· Grand Plein Jeu

· Fugue

Από τη Σουίτα πάνω στον πρώτο εκκλησιαστικό τόνο από το έργο

«Livre d’ orgue»

4) Nicolas de Grigny (1672)-1703)

Dialogue sur les Grands Jeux από το έργο «Livre d’ orgue»

5) Georg Muffat (1653-1704)

Τοκκάτα αρ. 11 από το έργο «Apparatus musico-organisticus»

6) Johann Sebastian Bach (1685-1750)

Πρελούδιο και Φούγκα σε λα ελάσσονα ΒWV 543

Β’ΜΕΡΟΣ

Διασκευές γνωστών ύμνων της Ευαγγελικής Εκκλησίας για εκκλησιαστικό όργανο και πιάνο.

1) Johann Michael Haydn (1737-1806)

(διασκευή: Marylinn Hann & Kenneth D. Varner)

O Worship the King - Ας ψάλλωμεν νυν, τω Πλάστη θεώ

2) Dykes John (1823-1876)

(διασκευή: Paul Ferrin)

Holy, holy, holy! Lord God Almighty - Άγιος, Άγιος., Άγιος

(Ο ύμνος αυτός βρίσκεται στο Υμνολόγιο της Εκκλησίας με τον αριθμό 2. Τα όργανα θα ερμηνεύσουν μια στροφή σόλο ενώ αμέσως μετά μπορεί το ακροατήριο να ψάλλει τις στροφές 1 και 2)

3) Holden Oliver (1765-1844)

(διασκευή: Paul Ferrin)

All hail the Power of Jesus’ name - Σωτήρ! Ω όνομα σεπτόν!

4) Thomas Campbell (1777-1844)

(διασκευή: Paul Ferrin)

And can it be? - Τι θαυμαστό όταν σκεφτώ

5) William Bradbury (1815-1868) (διασκευή: Paul Ferrin)

He leadeth me - Καλός ποιμήν με οδηγεί

6) Hughes John (1873-1932)

(διασκευή: Paul Ferrin)

Guide me, o Thou Great Jehovah - Κύριε συνόδευέ μας

(Ο ύμνος αυτός βρίσκεται στο Υμνολόγιο της Εκκλησίας με τον αριθμό 334. Τα όργανα θα ερμηνεύσουν μια στροφή σόλο ενώ αμέσως μετά μπορεί το ακροατήριο να ψάλλει τις στροφές 1 και 3)

Ερμηνεύουν οι καλλιτέχνες:

Χρήστος Παρασκευόπουλος: εκκλησιαστικό όργανο

Νέλλη Φερεντίνου: πιάνο

Λειτουργία σε Τζαζ μορφή

2008-09-28T17:31:00.002+03:00

Η Λειτουργία σε Τζαζ

(για χορωδία, εκκλησιαστικό όργανο, κρουστά και σαξόφωνο)

Επ’ ευκαιρία τουρνέ μιάς γερμανικής χορωδίας στην Ελλάδα θα παρουσιαστεί τον Οκτώβριο για πρώτη φορά στην Ελλάδα μία μοντέρνα μουσική εκδοχή τής Λειτουργίας.

Περίπου 60 τραγουδίστριες και τραγουδιστές προετοιμάζονται για τον σκοπό αυτό από τον παρελθόντα Μάρτιο υπό τη διεύθυνση τού χοράρχη Μaurice Αntoine Croissant για την παρουσίαση τής «Λειτουργίας σε Τζαζ» τού γερμανού συνθέτη Peter Schindler.

Αυτό το έργο προσφέρει μία εξαιρετικά ασυνήθιστη ενορχήστρωση. Στο απαιτητικό και εκτενές χορωδιακό μέρος τού έργου προστίθενται το σαξόφωνο, τα κρουστά και το εκκλησιαστικό όργανο. «Η Λειτουργία σε τζαζ» βασίζεται στα πέντε βασικά μέρη τής Θείας Λειτουργίας. Τα κείμενα τών μερών αυτών, που ανάγονται στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, αποτέλεσαν την αφορμή και την έμπνευση για όλους τούς συνθέτες, που ασχολήθηκαν με τη δημιουργία εκκλησιαστικών μουσικών έργων. Αυτό συνέβη και με τον Peter Schindler. Η «Λειτουργία» του, αξιοποιώντας στοιχεία τής τζαζ (αυτοσχεδιασμό και έντονο ρυθμό), είναι μία προσπάθεια τού συνθέτη να προσεγγίσει τα κείμενα τής Θείας Λειτουργίας με τη μουσική γλώσσα τής νέας χιλιετίας, που μόλις ξεκίνησε.

Το έργο γράφτηκε το έτος 2001 και έκτοτε έχει παρουσιαστεί πολλές φορές στη Γαλλία, στην Ιταλία και στη Γερμανία. Ο δημιουργός του (ο πιανίστας, οργανίστας και συνθέτης Peter Schindler) και η μουσική του ομάδα «Pipes and Phones» (Peter Lehel σαξόφωνο, Peter Schindler εκκλησιαστικό όργανο, Markus Faller κρουστά) επιτυγχάνουν μία εντυπωσιακή συνύπαρξη συναρπαστικής τζαζ μουσικής, γρηγοριανών ήχων, κλασικής τεχνικής φούγκας και συναισθηματικής αρμονίας. Το έργο έχει μία καθαρά προσωπική μουσική γλώσσα, που συναρπάζει και αποδίδει με μεγάλη επιτυχία το περιεχόμενο τών λειτουργικών κειμένων, τα οποία το ενέπνευσαν. Ένα τέτοιο έργο δεν θα έπρεπε να το χάσει κανείς.

Το χορωδιακό μέρος παρουσιάζουν τέσσερες χορωδίες, που συγκρότησε ο χοράρχης Μaurice Αntoine Croissant για τις ανάγκες τής τουρνέ.

Την Κυριακή 12 Οκτωβρίου και ώρα 20.00΄ στη Γερμανόφωνη Ευαγγελική Εκκλησία τών Αθηνών. Είσοδος ελεύθερη.

Το εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Σουλπικίου στο Παρίσι

2008-09-12T08:00:00.011+03:00

Ο Άγιος Σουλπίκιος είναι μια διάσημη εκκλησία στην ανατολική πλευρά της πλατείας του Αγίου Σουλπικίου στο Παρίσι. Οι διαστάσεις του ναού είναι 113 μέτρα μήκος, 58 μέτρα πλάτος και 34 μέτρα ύψος και όπως μπορεί κάποιος να διαπιστώσει, είναι λίγο μικρότερος από τον Καθεδρικό Ναό της Παναγίας, αποτελώντας έτσι το δεύτερο μεγαλύτερο ναό του Παρισιού. Ο ναός είναι αφιερωμένος στον Pius Sulpitius.

Ο παρών ναός είναι δεύτερος κατά σειρά. Ανηγέρθη πάνω σε έναν αρχαίο ρωμανικό ναό που κατασκευάστηκε το 13ο αιώνα. Διάφορες προσθήκες έγιναν κατά τη διάρκεια των αιώνων, ως το 1631. Το νέο κτίριο θεμελιώθηκε το 1646 από τον ιερέα της ενορίας Jean Jacques Olier (1608-1657) ο οποίος δημιούργησε και το Σύλλογο του Αγίου Σουλπικίου, μια συνάθροιση ιερωμένων κι ένα ιεροδιδασκαλείο δίπλα στην εκκλησία.

Οι εργασίες διήρκησαν 140 χρόνια περίπου. Ο ναός ολοκληρώθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του το 1732, αλλά η πρόσοψη και το δυτικό τμήμα δεν ξεκίνησαν να κατασκευάζονται πριν απο το 1776. Το αποτέλεσμα είναι μια διώροφη πρόσοψη με τρείς κομψές κιονοστοιχίες. Η συνολική αρμονία του οικοδομήματος αλλοιώνεται μόνο, όπως λένε κάποιοι, από τους δύο κακοταιριασμένους πύργους. Ο ένας σύμφωνα με το νεοκλασσικό σχέδιο του Jean Francois Chalgrin, προστέθηκε λίγο μετά τη Γαλλική Επανάσταση, αλλά ο αντίστοιχος απέναντι πύργος δεν ξεκίνησε ποτέ, κι έτσι παρέμεινε μόνο ο αρχικός.

Το Ιερό Βήμα είναι έργο των Christophe Gamard, Louis Le Vau and Daniel Gittard αλλά ολοκληρώθηκε μεταγενέστερα από τον Gilles-Marie Oppenord, μαθητή του Francois Mansart, το 1714-1745. Η πρόσοψη είναι ένα ανορθόδοξο εγχείρημα του 1732 από τον Giovanni Niccolo Servandoni όπου μια διπλή Ιωνική κιονοστοιχία, πάνω από μια Δωρική κιονοστοιχία με στοές, συνδέει τις βάσεις των γωνιακών πύργων με την πρόσοψη. Αυτό το άκρως κλασσικιστικό θέμα κατασκευάστηκε υπό το πρίσμα του Ροκοκό. Ο επανασταστικός του χαρακτήρας αναγνωρίστηκε δύο δεκαετίες αργότερα από τον αρχιτέκτονα και δάσκαλο Jacques-Francois Blondel, ο οποίος έβαλε ένα σχέδιο της ανέγερσης της πρόσοψης στο έργο του «Γαλλική Αρχιτεκτονική», σημειώνοντας πως το τεράστιο πλεονέκτημα του κτιρίου οφείλεται στην ίδια του την αρχιτεκτονική και τη μεγαλοπρέπειά του, όπου ανοίγεται πλέον μία νέα οδός για τους Γάλλους αρχιτέκτονες.

Στο ναό του Αγίου Σουλπικίου έγιναν οι βαπτίσεις του Μαρκησίου ντε Σαντ και του ποιητή Καρόλου Baudelaire το 1740 και το 1821 αντίστοιχα, κι επίσης πραγματοποιήθηκε το 1794 ο γάμος του Βίκτωρος Ουγκώ με την Αντέλ Φουσέ.

Το 1727 ο Languet de Gergy, που ήταν ιερέας του Αγίου Σουλπικίου, ζήτησε την κατασκευή ενός ηλιακού ωρολογίου μέσα στην εκκλησία σαν τμήμα της νέας κατασκευής, για να τον βοηθήσει να υπολογίζει το Πάσχα και τις ισημερίες. Μια μεσημβρινή γραμμή από ορείχαλκο τοποθετήθηκε κατά μήκος του δαπέδου και ανεβαίνει επάνω σε ένα λευκό μαρμάρινο οβελίσκο, περίπου έντεκα μέτρα ύψος στην κορυφή του οποίου βρίσκεται μια σφαίρα με ένα σταυρό. Ο οβελίσκος χρονολογείται από το 1743. Στο παράθυρο του νοτίου κλίτους του ναού υπάρχει ένα μικρό άνοιγμα με ένα φακό όπου μια ακτίνα του ηλιακού φωτός διέρχεται και πέφτει πάνω στην ορειχάλκινη γραμμή. Το μεσημέρι της χειμερινής ισημερίας (21 Δεκεμβρίου) η ακτίνα πέφτει πάνω στον οβελίσκο. Το μεσημέρι της εαρινής και φθινοπωρινής ισημερίας (21 Μαρτίου και 21 Σεπτεμβρίου αντίστοιχα) η ακτίνα πέφτει πάνω σε ένα οβάλ χάλκινο δίσκο στο δάπεδο κοντά στο ιερό. Το ωρολόγιο αυτό κατασκευάστηκε από τον Άγγλο κατασκευαστή ωρολογίων και αστρονόμο Henry Sully, και χρησιμεύει επίσης και για άλλες επιστημονικές μετρήσεις. Η ορθολογιστική του χρήση ίσως και να προστάτευσε το ναό από καταστροφή κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.

Στο ναό του Αγίου Σουλπικίου υπάρχει μια μακρά παράδοση στο εκκλησιαστικό όργανο. Από τα μέσα του 16ου αιώνα υπάρχουν στοιχεία για οργανίστες του ναού. Από τότε και μετά εμφανίζονται οι γνωστοί Guillaume-Gabriel Nivers και Louis-Nicolas Clerambault. Οι οργανίστες αυτοί όμως υπηρέτησαν στον παλιό ναό του Αγίου Σουλπικίου. Το παρόν εκκλησιαστικό κτίριο κατασκευάστηκε στα μέσα του 18ου αιώνα σύμφωνα με το πνεύμα του αρχιτέκτονα Chalgrin, και περιλαμβάνει την μνημειώδη εγκατάσταση του εκκλησιαστικού οργάνου που επίσης σχεδιάστηκε από τον ίδιο αρχιτέκτονα και που μπορούμε να βλέπουμε μέχρι και τις μέρες μας. Το περίβλημα αυτό του οργάνου, περιείχε παλιότερα ένα άλλο όργανο κατασκευασμένο το 1871 από τον Clicquot, με πέντε πληκτρολόγια, 64 ρετζίστρο και ένα ρετζίστρο Montre 32'. Το όργανο, στην εποχή του, εθεωρείτο ένα από τα καλύτερα της Γαλλίας μαζί με αυτά του Αγίου Μαρτίνου de Tours και του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας. Χάρη στο εξαιρετικό ταλέντο του οργανίστα Nicolas Sejan, το όργανο πήρε μεγάλη φήμη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ο διάσημος κατασκευαστής εκκλησιαστικών οργάνων Aristide Cavaille-Coll κατασκεύασε ένα νέο όργανο που περιείχε αρκετά στοιχεία από το παλιό και με την πρόθεση να γίνει μια συνένωση "της παλιάς τέχνης με τη νέα". Έτσι το μεγάλο εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Σουλπικίου, ένα από τα τρία μόνον όργανα σε όλη την Ευρώπη που είχαν τότε 100 ρετζίστρο, συμπεριλαμβανομένων του Καθεδρικού Ναού της Ουλμ (Walcker) και του Καθεδρικού Ναού του Λίβερπουλ (Willis), έγινε γρήγορα ένα από τα πλέον δημοφιλή σε όλη την υφήλιο. Ο καθηγητής Adolphe Hesse από το Breslau, που ήταν περίφημος ερμηνευτής του Μπαχ και είχε επισκεφτεί το όργανο λίγο μετά την ολοκλήρωσή του, έγραψε: "Πρέπει να πω ότι από όλα τα εκκλησιαστικά όργανα που έχω επισκεφθεί, εξετάσει και παίξει, το όργανο του Αγίου Σουλπικίου είναι το τελειότερο, το πιο αρμονικό, το μεγαλύτερο και πραγματικά το κορυφαίο έργο στην κατασκευή σύγχρονων εκκλησιαστικών οργάνων".

Το 1863, ο διάσημος βιρτουόζος Lefebure-Wely διορίστηκε οργανίστας. Τον διαδέχτηκε ο Charles-Marie Widor το 1870 που ήταν μόνο 26 ετών. Διορίστηκε με τον τίτλου του "προσωρινού οργανίστα" και ποτέ δεν του δόθηκε ο επίσημος τίτλος του τιτουλάριου οργανίστα καθ' όλη τη διάρκεια της 63χρονης θητείας του στον Άγιο Σουλπίκιο. Παραιτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1933 δίνοντας τη θέση του στον Marcel Dupre έναν άλλο κορυφαίο μουσικό του είδους. Ο Dupre πέθανε το απόγευμα της Πεντηκοστής του 1971 αφού είχε παίζει πρώτα στην πρωινή λειτουργία. Τον διαδέχτηκε ο μαθητής του Jean-Jacques Grunenwald, ένας άλλος επίσης σημαντικός μουσικός που έμεινε στη θέση αυτή για δέκα χρόνια μόνον. Οι καλλιτέχνες αυτοί που είχαν μεγάλη εκτίμηση στο δημιούργημα του Cavaille-Coll το άφησαν άθικτο απο προσθήκες, κάτι το οποίο δυστυχώς δε συνέβη και με άλλα όργανα του περίφημου κατασκευαστή όπου υπέστησαν διάφορες μετατροπές κατά τη διάρκεια του πρώτου ημίσεως του 20ου αιώνα. Στην πραγματικότητα το όργανο δεν πρέπει να θεωρηθεί σαν ένα του είδους ρομαντικό - συμφωνικό, όπως πολλοί θα μπορούσαν να προτείνουν. Αντιθέτως ο δημιουργός του επιθυμούσε ένα όργανο όπου η κλασσική μουσική παράδοση και το νέο ρομαντικό στυλ αποτελούν αλληλένδετα στοιχεία.

Στο εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Σουλπικίου έχουν υπηρετήσει οι εξής οργανίστες

Nicolas Pescheur (πέθανε το 1601 ή το 1614)
Vincent Coppeau (περ. 1618 - περ. 1651)
Guillaume-Gabriel Nivers (περ. 1651 - 1702)
J.B. Totin (1702 - περ. 1714)
Louis-Nicolas Clerambault (1715-1749)
Cesar Francois Clerambault (1749 - 1760)
Evrard Dominique Clerambault (1761 - 1773)
Claude Etienne Luce (1771 βοηθός του Evrard Dominique Clerambault; τιτουλάριος 1773 - 1783)
Nicolas Sejan (1783 - 1819)
Louis Nicolas Sejan (1819 - 1849)
Georges Schmitt (1850 - 1863)
Louis-James-Alfred Lefebure-Wely (1863 - 1869)
Charles-Marie Widor (1870 - 1934)
Marcel Dupre (1934 - 1971)
Jean-Jacques Grunenwald (1973 - 1982)
Daniel Roth (από το 1985)

Ο τελευταίος οργανίστας Daniel Roth, ευρέως γνωστός σαν ένας από τους κορυφαίους Γάλλους δεξιοτέχνες του εκκλησιαστικού οργάνου, έχει κερδίσει διάφορες διακρίσεις σαν ερμηνευτής και καθηγητής. Στην ηλικια των 20 ετών έκανε την πρώτη του εμφάνιση σαν οργανίστας στη Βασιλική της Ιεράς Καρδίας στη Μονμάρτρη του Παρισιού, σα βοηθός της καθηγήτριάς του Madame Rolande Falcinelli. Αργότερα τη διαδέχθηκε σαν τιτουλάριος οργανίστας, όπου παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1985 όπου πλέον πήρε τη θέση του τιτουλάριου οργανίστα του Αγίου Σουλπικίου. Ο Daniel Roth είναι απόφοιτος του Ωδείου του Παρισιού και στους καθηγητές του συμπεριλαμβάνονται η Marie-Claire Alain και ο Maurice Durufle. Έχει κερδίσει σε αρκετούς διαγωνισμούς, μεταξύ των οποίων και ο Grand Prix de Chartres 1971 σε ερμηνεία και αυτοσχεδιασμό. Υπήρξε καθηγητής του εκκλησιαστικού οργάνου στη Μουσική Σχολή της Ένωσης Σαάρ, του Ωδείου της Μασσαλίας και του Στρασβούργου και είναι πρόεδρος του τμήματος εκκλησιαστικού οργάνου της Μουσικής Σχολής της Φρανκφούρτης όπου διαδέχθηκε τον Edgar Krapp και το Helmut Walcha από το 1997 ως το 2007. Έχει επίσης υπάρξει ως καλλιτέχνης εις διαμονή του Εθνικού Ναού της Αμώμου Συλλήψεως και πρόεδρος του τμήματος εκκλησιαστικού οργάνου στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον DC.
Τον προσκαλούν να παίξει σε κοντσέρτα σαν σολίστ καθώς και με διάσημες ορχήστρες. Επιπλέον διδάσκει σε τάξεις δεξιοτεχνίας και λαμβάνει μέρος ως μέλος σε κριτικές επιτροπές διαγωνισμών εκκλησιαστικού οργάνου παγκοσμίως.
Στις 11 Νοεμβρίου 2005 έπαιξε στην αφιέρωση του νέου εκκλησιαστικού οργάνου Karl Schuke (Βερολίνο) στην Αίθουσα Συναυλιών "Grand Duchesse Josephine-Charlotte" στο Λουξεμβούργο για την κατασκευή του οποίου υπήρξε και καλλιτεχνικός σύμβουλος.
Το συνθετικό έργο του Daniel Roth περιλαμβάνει αρκετά έργα για εκκλησιαστικό όργανο, για φλάουτο και όργανο, και για χορωδία και όργανο. Η πόλη του Ludwigshafen (Γερμανία) του ανέθεσε τη σύνθεση ενός ορχηστρικού κομματιού. Το "Licht im Dunkel" παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε αυτή την πόλη το Μάιο του 2005 και στο Παρίσι στον Άγιο Στέφανο του Mont τον Απρίλιο του 2006 και το διηύθηνε ο γιός του Francois-Xavier Roth. Το έργο εκδόθηκε από το Schott.
Για το συνθετικό του έργο έλαβε το βραβείο Florent Schmitt από την Ακαδημία των Καλών Τεχνών (Ινστιτούτο της Γαλλίας). Ο Daniel Roth είναι επίσης γνωστός για τους πνευματώδεις αυτοσχεδιασμούς του, τους οποίους περιλαμβάνει σε συναυλιακά προγράμματα. Έχει κάνει πολλές δισκογραφικές εργασίες με έργα από το 17ο αιώνα ώς και σήμερα. Αρκετές από αυτές επιβραβεύθηκαν απο κριτικούς. Είναι Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής, Αξιωματικός των Τεχνών και των Γραμμάτων, και Επίτιμος Εταίρος του Βασιλικου Κολλεγίου Οργανιστών του Λονδίνου. Το 2006 έλαβε το Ευρωπαϊκό Βραβείο της Ευρωπαϊκής Θρησκευτικής Μουσικής από το Φεστιβάλ της Γερμανίας Scwabisch Gmund.

Για διάφορες φωτογραφίεςτου εκκλησιαστικού οργάνου του Αγίου Σουλπικίου πατήστε Ε Δ Ω.

Διάταξη ηχοχρωμάτων
Aristide Cavaillé-Coll (1862)

Σύνθεση του 1991

A = Clicquot 1776-1781
B = Daublaine-Callinet
D = Cavaillé-Coll 1862
E = Mutin 1903
F = Société Cavaillé-Coll (1934)
G = Renaud (1989-1991)

b = Bois (ξύλο); m = Metal (μέταλλο)

Grand-Choeur I (1ο πληκτρολόγιο, 56 νότες Ντο ως Σολ, 1η αεροδόχος, όπισθεν)

Salicional 8 B m
Octave 4 D m
Fourniture 4 rgs A m
Plein Jeu 4 rgs A m
Cymbale 6 rgs A m
Cornet 5 rgs (ré3) A m
Bombarde 16 A m
Basson 16 D m
1ère Trompette 8 A m
2ème Trompette 8 A m
Basson 8 D m
Clairon 4 A D m
Clairon Doublette 2 D m

Grand-Orgue II (2ο πληκτρολόγιο, 56 νότες Ντο ως Σολ, 1η αεροδόχος εμπρός)

Principal Harmonique 16 A m
Montre 16 A m
Bourdon 16 A m b
Flûte cônique 16 D m
Montre 8 A m
Diapason 8 C m
Bourdon 8 A m b
Flûte harmonique 8 A D m b
Flûte traversière (ré3) 8 D m
Flûte à pavillon 8 C m b
Quinte 5 1/3 A C D m
Prestant 4 A D m
Doublette 2 A m

Positif III (3ο πληκτρολόγιο, 56 νότες Ντο ως Σολ, 2η αεροδόχος εμπρός)

Laye des jeux de fond
Violon basse 16 D m b
Quintaton 16 D m b
Salicional 8 A C D m
Viole de gambe 8 B m b
Unda maris 8 D m b
Quintaton 8 B m b
Flûte traversière 8 D m b
Flûte douce 4 B m
Flûte octaviante 4 B m
Dulciane 4 B m

Laye des jeux de combinaison
Doublette 2 D m
Quinte 2 2/3 A D m
Tierce 1 3/5 A m
Larigot 1 1/3 A m
Picolo 1 A m
Plein Jeu harmonique 3 à 6 rangs D m
Basson 16 D m
Baryton 8 A D m
Trompette 8 A m
Clairon 4 A m

Recit Expressif IV (4ο πληκτρολόγιο, 56 νότες Ντο ως Σολ, 3η αεροδόχος)

Laye des jeux de fond
Quintaton 16 A m b
Diapason 8 E m b
Bourdon 8 A m b
Violoncelle 8 D m
Voix céleste 8 D m
Prestant 4 A m
Doublette 2 A m
Fourniture 4 rangs A G m
Cymbale 5 rangs A G m
Basson Hautbois 8 A D m
Cromorne 8 A m
Voix humaine 8 A m

Laye des jeux de combinaison
Flûte harmonique 8 D m
Flûte octaviante 4 D m
Dulciane 4 B m
Nazard 2 2/3 A B m
Octavin 2 D m
Cornet 5 rangs A m
Bombarde 16 D m
Trompette 8 D m
Clairon 4 D m
Registres Accessoires
Machine à grêle
Rossignol
Trémolo

Solo V (5ο πληκτρολόγιο, 56 νότες Ντο ως Σολ, 2η αεροδόχος όπισθεν – παλαιό πληκτρολόγιο bombarde

Laye des jeux de fond
Bourdon 16 A m b
Flûte cônique 16 D m
Principal 8 A B D m b
Bourdon 8 D m b
Flûte harmonique 8 D B? m b
Violoncelle 8 D m b
Gambe 8 D m
Kéraulophone 8 D m
Prestant 4 A m
Flûte octaviante 4 B m

Laye des jeux de combinaison
Octave 4 D m
Octavin 2 D m
Quinte 5 1/3 B m
Tierce 3 1/5 D m
Septième 2 2/7 E m
Quinte 2 2/3 D m
Cornet 5 rangs A m
Bombarde 16 D m
Trompette 8 A
Clairon 4 A
Trompette coudée à forte pression 8 B? D m

Pédale (30 νότες, Ντο ως Φα)

Laye des jeux de fond
Principal 32 A D b
Principal 16 F m
Contrebasse 16 A B b
Soubasse 16 A b
Principal 8 F m
Violoncelle 8 C G m
Flûte Flûte 4 A B m

Laye des jeux de combinaison
Bombarde 32 A D m
Bombarde 16 A D m
Basson 16 B m
Trompette 8 A B m
Ophicléide 8 A m
Clairon 4 A m

5 Claviers manuels, 56 notes: UT à SOLl
(5 manuels, 56 notes, C to G)

Pédalier 30 notes: UT à FA
(30 note Pedal, C to F)

Tirasses: Grand-Choeur, Grand-Orgue, Récit
(Pedal coupler: Grand-Choeur, Grand-Orgue, Recit)

Octaves graves pour les cinq claviers manuels
(Sub-octave couplers for the 5 manuels)

Appel Grand-Choeur
Accouplements (manuel couplers): I/II, II/I, III/I, IV/I, V/I, IV/III
Pressions (Wind Pressure) en mm
Grand Orgue: 95, 100
Grand Choeur: 95, 115
Solo: 100, 115, 127
Positif: 100, 115, 120
Recit: 100, 115
Pedale: 90 - 100
Chamade: 140-150

5 Claviers manuels, 56 notes: UT à SOLl
(5 manuels, 56 notes, C to G)

Pédalier 30 notes: UT à FA
(30 note Pedal, C to F)

Tirasses: Grand-Choeur, Grand-Orgue, Récit
(Pedal coupler: Grand-Choeur, Grand-Orgue, Recit)

Octaves graves pour les cinq claviers manuels
(Sub-octave couplers for the 5 manuels)

Appel Grand-Choeur
Accouplements (manuel couplers): I/II, II/I, III/I, IV/I, V/I, IV/III

Pressions (Wind Pressure) en mm
Grand Orgue: 95, 100
Grand Choeur: 95, 115
Solo: 100, 115, 127
Positif: 100, 115, 120
Recit: 100, 115
Pedale: 90 - 100
Chamade: 140-150

Πηγές:

http://en.wikipedia.org/wiki/Saint-Sulpice_(Paris)
http://www.stsulpice.com/
http://www.stsulpice.com/Docs/disc.html#english1
http://en.wikipedia.org/wiki/Sulpitius_the_Pious
http://www.danielrothsaintsulpice.org/english/biography.php

Το Εκκλησιαστικό Όργανο του Καθεδρικού Ναού του Westminster

2008-04-24T12:06:00.018+03:00

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ

ΤΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ WESTMINSTER

ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

Ο Καθεδρικός Ναός του Westminster αποτελεί την έδρα του Αρχιεπισκόπου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο Λονδίνο. Δεν πρέπει να συγχέεται με το Αββαείο του Westminster που βρίσκεται σε γειτνιάζουσα περιοχή. Ο ναός αυτός είναι η μεγαλύτερη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία που υπάρχει στην Αγγλία και Ουαλία.

Ο ναός αυτός διαθέτει μια σχετικά σύντομη ιστορία. Το μέρος στο οποίο βρίσκεται ήταν γνωστό παλιότερα με την επωνυμία Bulinga Fen και αποτελούσε τμήμα του βάλτου που υπήρχε στην περιοχή του Westminster. Αποστραγγίστηκε από τους Βενεδικτίνους μοναχούς που ήταν οι κτίτορες και κάτοχοι του Αββαείου του Westminster και χρησιμοποιήθηκε σαν αγορά και εκθεσιακός χώρος. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε επίσης σαν χώρος αναψυχής αλλά ουσιαστικά παρέμεινε ερημότοπος.

Το 17^ο αιώνα ένα τμήμα της περιοχής αυτής πουλήθηκε από το Αββαείο για την κατασκευή μια φυλακής η οποία κατεδαφίστηκε και αντικατεστάθη από ένα μεγαλύτερο σύστημα φυλακών το 1834. Τελικά η περιοχή αποκτήθηκε από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία το 1884.

Ο Καθεδρικός Ναός του Westminster, είναι αφιερωμένος στο Υπερπολύτιμο Αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στην Αγία Μητέρα Του στο θετό Του Πατέρα Άγιο Ιωσήφ και στον εφημέριο Του Άγιο Πέτρο. Επίσης υπάρχουν δευτερεύουσες αφιερώσεις στον Άγιο Αυγουστίνο και όλους τους Αγίους της Βρεταννίας, στον Άγιο Πατρίκιο και σε όλους τους Αγίους της Ιρλανδίας. Σχεδιάστηκε με το Βυζαντινό ρυθμό αρχιτεκτονικής από το Βικτωριανό αρχιτέκτονα John Francis Bentley. Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε το 1895 και αποπερατώθηκε ύστερα από 8 χρόνια το 1903.

Στο εσωτερικό του Ναού υπάρχουν θαυμάσια έργα τέχνης από μάρμαρο και μωσαϊκά. Ο Δρόμος του Σταυρού, με τις 14 παραστάσεις, έργο του γλύπτη Eric Gill, είναι επίσης ένα πασίγνωστο έργο τέχνης που κοσμεί τον Καθεδρικό Ναό.

Το εξωτερικό του ναού είναι επίσης ένα κομψοτέχνημα στο οποίο δεσπόζει ο Πύργος του Αγίου Εδουάρδου στα 80 μέτρα ύψος (αν συμπεριληφθεί και ο σταυρός τότε φτάνουμε στα 89 μέτρα ύψος περίπου) και η Δυτική Πρόσοψη η οποία είναι στολισμένη με κίονες και αψίδες. Ο Πύργος του Αγίου Εδουάρδου είναι 20 μέτρα ψηλότερος από τους πύργους του Αββαείου του Westminster, ενώ είναι χαμηλότερος κατά 10 μέτρα από το περίφημο ρολόι του Big Ben του Κοινοβουλίου.

Το εκκλησιαστικό όργανο του Καθεδρικού Ναού αποτελεί επίσης ένα θαυμάσιο κόσμημα. Είναι τοποθετημένο στο δυτικό εξώστη του ναού και είναι ένα από τα λίγα μεγάλα εκκλησιαστικά όργανα που δε διαθέτουν ορατή πρόσοψη. Αντί πρόσοψης υπάρχουν τεράστια παραβάν που καλύπτουν τους αυλούς του οργάνου το οποίο παράγει ένα καταπληκτικό ηχητικό αποτέλεσμα που πραγματικά αμιλλάται αυτό του εντυπωσιακού θεαματικού αποτελέσματος που αποκτά κανείς με την είσοδό του στον τεράστιο αυτό ναό.

Το αρχικό σχέδιο του οργάνου, που προτάθηκε το 1910, αφορούσε ένα όργανο τεραστίων διαστάσεων με 120 ρετζίστρο, κατάλληλο για το χώρο αυτό. Θα τοποθετείτο στο ανατολικό άκρο του ναού στους εξώστες του Ιερού Βήματος, ενώ η κονσόλα θα τοποθετείτο κάτω στο δάπεδο, σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια του αρχιτέκτονα Bentley. Ο σχεδιασμός αυτός είχε προταθεί από το T.C. Lewis βασισμένο σε σχέδια του Richard Runciman Terry, που ήταν ο πρώτος Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ναού. Οι αυλοί του οργάνου θα τοποθετούνταν σε διάφορα τμήματα στο κάτω μέρος του Βήματος αλλά και στους γύρω εξώστες του. Αργότερα, για οικονομικούς λόγους, κατασκευάστηκε μόνο ένα μικρό όργανο Choir στο Βήμα. Μετά από δέκα χρόνια όμως, ο Καρδινάλιος Bourne επικοινώνησε με τον John Courage για το σχεδιασμό ενός νέου μεγαλύτερου οργάνου. Ο John Courage ήταν μια εμπνευσμένη επιλογή, δεδομένου ότι έχει γνωμοδοτήσει για το όργανο του Καθεδρικού Αγγλικανικού Ναού του Southwark, είχε μαθητεύσει επίσης στην εταιρεία Lewis and Co, και είχε επίσης καλές γνωριμίες με τους οργανίστες Louis Vierne, Guy Weitz και Marcel Dupré. Ο τελευταίος ειδικά κατανάλωσε αρκετό χρονικό διάστημε με τον Courage μεταφέροντας διάφορες ιδέες για την κατασκευή του νέου οργάνου του ναού του Westminster. O Dupré ήταν αυτός που επέμεινε στο να τοποθετηθεί το όργανο στο Δυτικό Εξώστη του ναού, όπως συνηθιζόταν στην Ευρώπη και όχι στο Ιερό Βήμα όπως ήταν επιθυμία του αρχιτέκτονα Bentley αλλά και ήταν επίσης μια τυπική συνήθεια των Αγγλικών Καθεδρικών Ναών.

Το αρχικό σχέδιο προτάθηκε από την εταιρεία Harrison & Harrison, μια φημισμένη εταιρεία κατασκευής εκκλησιαστικών οργάνων της Μεγάλης Βρεταννίας. Τελικά η εργασία κατασκευής ανατέθηκε στο Henry Willis ΙΙΙ το Δεκέμβριο του 1920.

Το πρώτο τμήμα του οργάνου εγκαινιάστηκε το 1922 (33 ρετζίστρο μόνο) από το Marcel Dupré. Μέσα στα δέκα επόμενα χρόνια πολλοί φημισμένοι οργανίστες συμπεριλαμβανομένων των Marcel Dupré, Edwin Lemare, Joseph Bonnet και Guy Weitz, έδιναν ρεσιτάλ υπέρ του συγκέντρωσης χρηματικού ποσού για την αποπεράτωση του οργάνου. Το 1924 ο Louis Vierne έδωσε ένα ρεσιτάλ στο ναό όπου του δόθηκε ένα θέμα για να αυτοσχεδιάσει, από το Henry Willis, το οποίο βασιζόταν στη μελωδία που παράγει η κωδωνοστοιχία του ωρολογίου Big Ben του Κοινοβουλίου. Ο Vierne χρησιμοποίησε αργότερα αυτόν τον αυτοσχεδιασμό στη γνωστή του σύνθεση «Carillon de Westminster». Την ίδια χρονιά ο Marcel Dupré παρουσίασε στο όργανο αυτό τη γνωστή του Παθητική Συμφωνία, χάριν της οποίας προστέθηκε στα ποδόπληκτρα του οργάνου το επιβλητικό ρετζίστρο Contra Bombarde 32’.

Το 1932 το όργανο ολοκληρώθηκε ουσιαστικά με την προσθήκη 11 επιπλέον ρετζίστρο, περαιτέρω του αρχικού σχεδιασμού. Διάφορα ρεσιτάλ από φημισμένους καλλιτέχνες λάμβαναν χώρα στον Καθεδρικό Ναό μέχρι πριν το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το 1939. Το 1946 επαναλήφθηκαν τα ρεσιτάλ αυτά και πλέον με νέα ονόματα όπως οι Leonce de Saint-Martin, Fernando Germani, Jeanne Demessieux και πάλι ο Marcel Dupré του οποίου ο μεγάλος σύνδεσμος με το όργανο αυτό συνέχιζε να καλλιεργείται. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο Nicolas Kynaston επανέφερε την παράδοση των ρεσιτάλ μετά από μια έλλειψη ορισμένων ετών, προσκαλώντας διάσημους μουσικούς για να παίξουν, μεταξύ αυτών οι Germani, Ralph Downes, Jean Langlais, Goerge Thalben-Ball, Pierre Cochereau και Jean Guillou. Πάντως η κατάσταση του οργάνου ήταν σε φθίνουσα πορεία, η συναρμογή παρήγαγε διάφορους θορύβους, ενώ μια συντήρηση ήταν άκρως αναγκαία ειδικά από τη στιγμή όπου μια μεγάλη ηλεκτρική κονσόλα στο Ιερό Βήμα τοποθετήθηκε το 1926.

Μετά από μια μεγάλη επισκευή το 1984, από την εταιρεία Harrison & Harrison, το όργανο επαναλειτούργησε το 1985 με τον David Hill, που ήταν ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της περιόδου εκείνης. Οι συστοιχίες των αυλών καθαρίστηκαν από τη σκόνη καθώς και από την αιθάλη που παράγεται από τα κεριά και το θυμίαμα. Επίσης πραγματοποιήθηκε εκ νέου εντονισμός και τοποθετήθηκε σύστημα αποθήκευσης μνημών ομαδοποίησης των ρετζίστρο. Τα τελευταία χρόνια επίσης έγινε μια επιπλέον βελτίωση του μηχανισμού αλλά και εγκατάσταση μιας τράπεζας μνημών 256 θέσεων. Το 1996 επίσης βελτιώθηκε η σύνδεση του οργάνου με την κονσόλα του Ιερού Βήματος. Συνεχίζεται επίσης η προσέλκυση καλλιτεχνών από κάθε μέρος της Ευρώπης για την πραγματοποίηση ρεσιτάλ εκκλησιαστικού οργάνου.

Η διάταξη των ρετζίστρο του οργάνου είναι η ακόλουθη:

Pedal Organ
1. Double Open Bass (from 2) 32
2. Open Bass 16
3. Open Diapason 16
4. Contra Bass 16
5. Sub Bass 16
6. Dulciana (from 19) 16
7. Violon (from 50) 16
8. Octave (from 2) 8
9. Principal (from 3) 8
10. Flute (from 5) 8
11. Super Octave (from 3) 4
12. Seventeenth * New 31/5
13. Nineteenth * in 22/3
14. Twenty-second * 1984 2
15. Contra Bombarde (from 16) 32
16. Bombarde 16
17. Trombone 16
18. Octave Trombone (from 17) 8

Choir Organ (Enclosed)
19. Contra Dulciana 16
20. Open Diapason 8
21. Viola 8
22. Sylvestrina 8
23. Cor de Nuit 8
24. Cor de Nuit Célestes 8
25. Gemshorn 4
26. Nason Flute 4
27. Nazard 2 2/3
28. Octavin 2
29. Tierce 1 3/5
30. Trompette 8
I. Tremulant
II. Octave
III. Sub-Octave
IV. Unison Off

Great Organ First Division
31. Double 16
32. Open Diapason No. 1 8
33. Open Diapason No. 2 8
34. Octave 4
35. Octave Quint 2 2/3
36. Super Octave 2
37. Grand Chorus 15 19 22 26 29 V
38. Double Trumpet 16
39. Trumpet 8
40. Clarion 4

Second Division
41. Bourdon 16
42. Open Diapason No. 3 8
43. Flute Harmonique 8
44. Quint 51/3
45. Principal 4
46. Flute Couverte 4
47. Tenth 31/5
48. Twelfth 22/3
49. Fifteenth 2

Swell Organ
50. Violon 16
51. Geigen Diapason 8
52. Rohrflöte 8
53. Echo Viole 8
54. Violes Célestes 8
55. Octave Geigen 4
56. Suabe Flute 4
57. Twelfth 2 2/3
58. Fifteenth 2
59. Harmonics 17 19 22 III
60. Oboe 8
61. Vox Humana 8
V. Tremulant
62. Waldhorn 16
63. Trumpet 8
64. Clarion 4
VI. Octave
VII. Sub-Octave
VIII. Unison Off

Solo Organ
(65-77 Enclosed)
65. Quintaton 16
66. Violoncello 8
67. Violoncello Célestes 8
68. Salicional 8
69. Unda Maris 8
70. Tibia 8
71. Concert Flute 4
72. Piccolo Harmonique 2
73. Cor Anglais 16
74. Orchestral Oboe 8
75. Corno di Bassetto 8
IX. Tremulant
76. French Horn 8
77. Orchestral Trumpet 8
78. Tuba Magna 8
X. Octave
XI. Sub-Octave
XII. Unison Off

Couplers
XIII. Choir to Pedal
XIV. Great to Pedal
XV. Swell to Pedal
XVI. Solo to Pedal
XVII. Swell to Choir
XVIII. Solo to Choir
XIX. Choir to Great
XX. Swell to Great
XXI. Solo to Great
XXII. Solo to Swell
XXIII. Great Reeds on Solo
XXIV. Great second division on Choir
XXV. Great and Pedal combinations coupled
XXVI. Generals on Swell foot pistons
(XXII, XXIV and XXVI were added in 1984)

Accessories
Eight foot pistons to the Pedal Organ
Eight pistons to the Choir Organ
Eight pistons to the Great Organ
Eight pistons to the Swell Organ (duplicated by foot pistons)
Eight pistons to Solo Organ
Eight general pistons and general cancel
256 levels of memory for general pistons and eight levels for divisional pistons
Reversible foot pistons: XIV, XV, XX
Reversible pistons: XIII-XXII
FF and FFF blind reversible pistons
Apse console general cancel
Balanced expression pedals to the Choir, Swell and Solo Organs

Στους παρακάτω ιστοσυνδέσμους μπορείτε να ακούσετε ηχητικά δείγματα του οργάνου και της χορωδίας του Καθεδρικού Ναού:

http://www.westminstercathedral.org.uk/player/tracks/cd1_track1.mp3

http://www.westminstercathedral.org.uk/player/tracks/cd1_track2.mp3

http://www.westminstercathedral.org.uk/player/tracks/cd2_track1.mp3

http://www.westminstercathedral.org.uk/player/tracks/cd2_track2.mp3

Πηγές:

http://www.westminstercathedral.org.uk/music/music_organs.html

http://www.ondamar.demon.co.uk/schemes/props/hhwestrc.htm

http://en.wikipedia.org/wiki/Westminster_Cathedral

2008-03-29T23:15:00.007+02:00

Αγαπητοί μου φίλοι,

σας προσκαλώ στις συναυλίες που θα πραγματοποιηθούν μέσα στο μήνα Απρίλιο με τις παρακάτω συνεργασίες:

1) Εκδηλώσεις Εβδομάδας Μπαχ στην Α' Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία

Κυριακή 13 Απριλίου 2008

Διάλεξη

για τη ζωή και το έργο

του Ι. Σ. Μπαχ

με παρουσίαση multimedia.

Γιάννης Μητσιάλης – Μουσικολόγος

Τετάρτη 16 Απριλίου 2008

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ

1. George Muffat: (1653-1704)

Τοκκάτα Νο 1

από τη συλλογή Apparatus musico-organisticus

2. Johann Sebastian Bach (1685-1750)

Φούγκα σε σι ελάσσονα, BWV 579

3. Johann Sebastian Bach

Χορικό Πρελούδιο: O Mensch, bewein’ dein’ Suende gross, BWV 622, από τη Συλλογή Orgel-Büchlein,

4. Johann Sebastian Bach

Κοντσέρτο σε λα ελάσσονα, BWV 593

Mεταγραφή του ομώνυμου κοντσέρτου

για έγχορδα του Antonio Vivaldi

- Α΄μέρος,

- Adagio,

- Allegro

Διάλειμμα

1. Dietrich Buxtehude (1637-1707)

Σακόν σε μι ελάσσονα, BuxWV 160

2. Johann Sebastian Bach

Χορικό Πρελούδιο: Wir glauben all an einen Gott, BWV 680

από τη Συλλογή Klavierübung III.

3. Johann Sebastian Bach

Φούγκα σε σολ μείζονα, BWV 577

4. Johann Sebastian Bach

Πρελούδιο και Φούγκα σε μι ελάσσονα, BWV 548

Ερμηνεύει ο Χρήστος Παρασκευόπουλος

Σάββατο 19 Απριλίου 2008

All Souls orchestra

Διεύθυνει ο Noël Tredinnick

Βιολί: Ivo Stankov, Marina Dimitrova

Πρόγραμμα

Α' μέρος

1. J.S. Bach (1685-1750) Σουίτα για Ορχήστρα No.3. σε ρε μείζονα

1. Overture

2. Air

3. Gavottes 1 & 2

4 Bourees 1 & 2

2. J.S. Bach (1685-1750) Κοντσέρτο για δύο βιολιά (BWV 1043)

1. Vivace

2. Largo ma non tanto

3. Allegro

Β' Μέρος

4. G.F. Handel Σονάτα σε Φα μείζονα (διασ. Harold Perry) 1. Adagio

2. Allegro

3. Largo

4. Allegro

5. Tomasso Albinoni -Remo Giazzotto

Adagio για εκκλησιαστικό όργανο και έγχορδα

6. J.S. Bach /
William Walton (1902-1983) The Wise Virgins Suite

1. What God hath done

2. Lord hear my longing

3. Ah how ephemeral

4. Sheep may safely graze

5. Praise be to God

2) Πασχαλινή Συναυλία σε συνεργασία με το φωνητικό σύνολο "Εκληψις"

Οι οκτώ σολίστ του συνόλου Eklipsis συνεργάζονται με τον οργανίστα Χρήστο Παρασκευόπουλο και παρουσιάζουν μια ξεχωριστή συναυλία

EKLIPSIS

VOCAL ENSEMBLE -VOICE ORCHESTRA

in Easter concert

με έργα των

Antonín Dvořák (Mass in D major op. 86),

Dubois François Clément, Bruno Coulais,

Samuel Barber (Agnus Dei) και

Gabriel Fauré (Requiem Op. 48)

Όργανο: Χρήστος Παρασκευόπουλος

Μουσική διεύθυνση: Ματθαίος Λεγάκης

Μ. Δευτέρα 21 Απριλίου 2008, 8:30 μ.μ.

Γερμανική εκκλησία

(Σίνα 68, Κολωνάκι)

Eklipsis

vocal ensemble – voice orchestra

Soprani: Σοφία Καρβουνά, Ελευθερία Βουτσινά

Alti: Χριστίνα Καραμαλτίδου, Αμαλία Γιαννούλη

Tenori: Μπάμπης Αλεξανδρόπουλος, Γιάννης Φίλιας

Bassi: Αλέξανδρος Φαρής, Κώστας Φλωράκης

Πρόγραμμα

A’

Antonín Dvořák (1841-1904)

Mass in D major op. 86 (experts)

Kyrie

Gloria

Dubois, François Clément Théodore (1837–1924)

Fiat Lux από τη Συλλογή Douze Pieces Nouvelles pour Orgue

Bruno Coulais (1954 - )

In memoriam (Les Choristes)

Samuel Barber (1910 – 1981)

Agnus Dei

B’

Fauré Gabriel (1845 – 1924)

Requiem Op. 48

Introit et Kyrie

Offertoire

Sanctus

Pie Jesu

Agnus Dei

Libera me

In Paradisum

Φωνητικό σύνολο – ορχήστρα φωνών «Έκληψις»

Το φωνητικό σύνολο-ορχήστρα φωνών «Έκληψις»*, δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 2000, από το μαέστρο και συνθέτη Ματθαίο Λεγάκη, την σολίστ πιάνου και μονωδό Μυρτώ Ακρίβου και τον καθηγητή μουσικής και πιανίστα Σωτήρη Σαραντάκο.

Στόχος του συνόλου είναι η προβολή και η ανάδειξη, μέσω της φωνητικής τέχνης, της σύγχρονης αλλά και κλασικής μουσικής δημιουργίας.

Οι πρωτότυπες και υψηλού επιπέδου εναρμονίσεις-ενορχηστρώσεις του μαέστρου και συνεργατών του, αλλά και αυτές μεγάλων διασκευαστών του είδους, δίνουν το χαρακτηριστικό ήχο του συνόλου, όπου η φωνή αποκτά και ρόλο μουσικού οργάνου.

Πρωτοπορώντας στον ελληνικό χώρο, το σύνολο αποτελείται από εννέα μέλη - σολίστ, τέσσερις γυναικείες, τέσσερις αντρικές φωνές και πιανίστα, δίνοντας το χαρακτήρα μιας «ορχήστρας», αλλά και ταυτόχρονα ενός συμπαγούς φωνητικού συνόλου. Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει έργα από την κλασική και ρομαντική περίοδο, τη τζαζ και τη λάτιν, μουσική από τον κινηματογράφο, μιούζικαλ, παραδοσιακή μουσική της Ελλάδας και άλλων χωρών, αλλά και σύγχρονη μουσική ελλήνων και ξένων συνθετών.

Μέχρι στιγμής έχει πραγματοποιήσει δεκάδες εμφανίσεις και συνεργασίες, σε θέατρα και φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα και έχει κυκλοφορήσει CD με χριστουγεννιάτικα τραγούδια απ’ όλο τον κόσμο. Μια από τις μεγαλύτερες του συνεργασίες ήταν με τον οργανισμό ΑΘΗΝΑ 2004, στις τελετές υποδοχής των αθλητών στους Παραολυμπιακούς αγώνες.

* «έκληψις» στην αρχαία Ελληνική μουσική, σήμαινε το χαμήλωμα μιας νότας ή τη μετάβαση από μια ψηλότερη σε μια χαμηλότερη στη φωνητική μουσική.

Χρήστος Παρασκευόπουλος

Ο Χρήστος Παρασκευόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969. Τις πρώτες του μουσικές γνώσεις τις πήρε από την καθηγήτρια μουσικής Ευαγγελία Χασαπλαδάκη. Είναι κάτοχος πτυχίου πιάνου (Εθνικό Ωδείο, τάξη Καίτης Τρούλη, 1994), πτυχίου Αρμονίας (Εθνικό Ωδείο, τάξη Σπύρου Κλάψη, 1991), πτυχίου Αντίστιξης (Εθνικό Ωδείο, τάξη Σπύρου Κλάψη, 1997). Είναι επίσης κάτοχος του Licentiate of the Royal Schools of Music of London στο μάθημα του εκκλησιαστικού οργάνου και ετοιμάζεται για το FRSM. Πήρε μαθήματα εκκλησιαστικού οργάνου από τον οργανίστα της Αγγλικανικής Εκκλησίας του Αγίου Παύλου Stephen Atherton και την περίοδο 1996-1999 και 2001-σήμερα και από τον οργανίστα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών Nicolas Kynaston.

Σαν οργανίστας έχει διοργανώσει από το 1991 αρκετά ρεσιτάλ εκκλησιαστικού οργάνου σε διάφορες εκκλησίες της Αθήνας στα οποία εκτός από τον ίδιο έλαβαν μέρος και άλλοι συντελεστές όπως καλλιτέχνες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Ορχήστρα Νέων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας υπό τη διεύθυνση της Νίνας Πατρικίδου, Παιδική Χορωδία της Ελληνικής Ραδιοφωνίας υπό τη διεύθυνση της Ρόζη Μαστροσάββα, Ωδεία κ.α. και έχει επίσης συμμετάσχει σε εκδηλώσεις της Συμφωνικής Ορχήστρας και Χορωδίας του Δήμου Αθηνών υπό τη διεύθυνση των μαέστρων Μιχάλη Οικονόμου και Ελευθερίου Καλκάνη, της Όπερας Δωματίου Αθηνών υπό τη διοργάνωση της Μάρως Πέτρου-Νικάκη, του τμήματος Πνευστών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, του ΑΣΜΑ υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Νίκου Καρυώτη καθώς και άλλους φορείς. Είναι Πρόεδρος και συνιδρυτής του Συλλόγου Φίλων του Εκκλησιαστικού Οργάνου, ενός συλλόγου όπου από το 1996 ασχολείται με διάφορα θέματα γύρω από το εκκλησιαστικό όργανο, όπως συναυλίες, διαλέξεις, συλλογή στοιχείων για την καταγραφή των υπαρχόντων εκκλησιαστικών οργάνων στην Ελλάδα και προσπάθεια για τη συντήρησή τους.

Από το 1997 συνεργάζεται ως οργανίστας με τη Γερμανική Εκκλησία πραγματοποιώντας συναυλίες μουσικής για εκκλησιαστικό όργανο με τη συμμετοχή και άλλων συντελεστών, ενώ το 2007 γίνεται Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Μπαχ που διοργανώνεται από την Πρώτη Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών.
Το 1989 γίνεται οργανίστας του Ναού της Αγίας Παρασκευής Νέας Σμύρνης, ενώ από το 1997 διορίζεται ως χοράρχης στον ίδιο Ναό.

Έχει επίσης συμμετάσχει στα δύο Φεστιβάλ Εκκλησιαστικού Οργάνου που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με διοργάνωση του Nicolas Kynaston.

Το 2007 κυκλοφόρησε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, η πρώτη του δισκογραφική δουλειά από την δισκογραφική εταιρεία Logosmusic με τίτλο «Θεός το Φρούριον ημών», με έργα για εκκλησιαστικό όργανο διαφόρων συνθετών και ερμηνεία χορικών και ύμνων της Διαμαρτυρόμενης Εκκλησίας και τα Χριστούγεννα της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε το CD "Μελωδία Χριστουγέννων" με ύμνους και συνθέσεις με Χριστουγεννιάτικα θέματα στο οποίο συμμετέχουν και άλλα μουσικά όργανα καθώς και λυρικοί καλλιτέχνες.

Αυτή τη στιγμή ασχολείται με τη διδασκαλία του εκκλησιαστικού οργάνου σε ιδιαίτερα μαθήματα.

Ματθαίος Λεγάκης

Σπούδασε διεύθυνση ορχήστρας με τον Ραφαήλ Πυλαρινό αποκτώντας διπλώματα ALCM - LLCM Conducting του London College of Music at Thames Valley University και Σύνθεση (Αριστα παμψηφεί) με τους Γ. Μεταλλινό και Ι. Δακουτρό στο Ωδείο Τέχνης του Γ. Φακανά. Αριστούχος του Εθνικού Ωδείου Αθηνών στα πτυχία Αρμονίας, Αντίστιξης και Φυγής με τον Μ. Ροζάκη όπως και πτυχιούχος Ενοργάνωσης Πνευστών Οργάνων στο Ωδείο Ζωγράφου.

Παράλληλα με τις σπουδές του παρακολούθησε μαθήματα ενορχήστρωσης, πιάνου, κιθάρας, βιολιού, πνευστών και κλασικού τραγουδιού από αξιόλογους καθηγητές.

Επίσης παρακολούθησε σεμινάρια σύνθεσης, χορωδίας, διεύθυνσης χορωδίας και ορχήστρας, παραδοσιακής μουσικής και μουσικής τεχνολογίας.

Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την οργανολογία αλλά και την εκμάθηση και διδασκαλία πολλών μουσικών οργάνων, την ενορχήστρωση – διδασκαλία και διεύθυνση μουσικών συνόλων και χορωδιών, όπου έχει εργαστεί σαν ενορχηστρωτής, διευθυντής μπάντας, χορωδίας, ορχήστρας εγχόρδων και άλλων οργανικών και φωνητικών συνόλων.

Σαν μουσικός (κιθάρα – πιάνο – κλαρινέτο) και χορωδός σε επαγγελματικές και ερασιτεχνικές χορωδίες, έχει συμμετάσχει σε δεκάδες συναυλίες στην Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό (Γαλλία-Αγγλία).

Σαν μαέστρος συνόλων έχει πραγματοποιήσει πολλές συναυλίες (άνω των 100) με ένα ευρύ φάσμα ρεπερτορίου, σε θέατρα και φεστιβάλ σ’ όλη την Ελλάδα.

Στην εργογραφία του σαν συνθέτης περιλαμβάνονται έργα για διάφορα οργανικά και φωνητικά σύνολα, σε ατονικό και νεοκλασικό ύφος που φτάνει μέχρι τη τζαζ.

Έχει γράψει μουσική για θεατρικές παραστάσεις και έχει ενορχηστρώσει και διασκευάσει ένα μεγάλο αριθμό έργων για πολλά διαφορετικά σύνολα.

Το 1996 διορίστηκε καθηγητής Μουσικής στη Δημόσια Εκπαίδευση.

Αυτή τη στιγμή είναι αποσπασμένος στο τμήμα Μουσικών Σπουδών του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στον τομέα μουσικών συνόλων και Αρμονίας-Αντίστιξης.

Από το 2001 διευθύνει το επαγγελματικό σύνολο vocal ensemble-voice orchestra «Eklipsis», αποτελούμενο από τραγουδιστές σολίστ, με το οποίο έχει παρουσιάσει ποικίλα προγράμματα σε πάνω από 70 συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.

Διδάσκει ανώτερα θεωρητικά και διεύθυνση χορωδίας σε ωδεία και είναι μαέστρος της μικτής χορωδίας του εξωραϊστικού συλλόγου Αγίου Στεφάνου, της μικτής χορωδίας του Δήμου Νέας Χαλκηδόνας και της επαγγελματικής ορχήστρας εγχόρδων «NuovArte». Επίσης έχει διατελέσει μαέστρος της ορχήστρας δωματίου του Δήμου Αγίου Στεφάνου

Λευτέρης Χαλκιαδάκης

2008-02-08T12:08:00.000+02:00

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗΣ
ΑΡΧΙΜΟΥΣΙΚΟΣ

Μια ζωή αφιερωμένη με αυταπάρνηση στην Τέχνη.

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπου. Στο χώρο των Μουσικών Σπουδών η «Παρασημαντική» της Βυζαντινής Μουσικής, την οποία μελέτησε σε βάθος, υπήρξε γι’αυτόν ο πρώτος πόλος έλξης. Παράλληλα έκανε οικονομικές σπουδές στο Amerikan Mission της Αλεξάνδρειας. Τελικώς όμως η επιλογή ζωής γι’ αυτόν υπήρξε η Μουσική, παίρνοντας τα πρώτα μαθήματα Πιάνου και Ανωτέρων Θεωρητικών από τον Ρωσοεβραίο καθηγητή Oriovetsky.

Το 1950 εγκαθίσταται στο Παρίσι όπου ολοκληρώνει τις Μουσικές του σπουδές. Μελετά Διεύθυνση Ορχήστρας με τον Μαέστρο PIERRE DERVAUX στην SCHOLA CANTORUM και με τον Μαέστρο JEAN FOURNET στην ECOLE NORMAL DE MUSIQUE του Παρισιού. Ακολούθησαν ειδικές σπουδές με τον LEO BARZIN ο οποίος τον εμύησε σε μια εξειδικευμένη μέθοδο κινησιολογίας (τεχνική μπαγκέτας), που φέρει το όνομά του. Για πέντε περίπου χρόνια υπήρξε πρώτος βοηθός του Μαέστρου L.BARZIN, επικεφαλής της Orchestre de la Philharmonique de Paris. Έδωσε συναυλίες στο Παρίσι, Μασσαλία, Βέλγιο, Ισραήλ, συμμετείχε σε διάφορα Φεστιβάλ όπως του Ροyaumont, Maraiς, Aix en Province κ.α.

Οι προοπτικές για μια μεγάλη σταδιοδρομία στο εξωτερικό ήταν ευοίωνες. Όμως μετά από κάποιο κλονισμό της υγείας του και μετά από παρότρυνση και του δασκάλου του L. BARZIN αποφασίζει να εργαστεί στην Ελλάδα.

Το 1964 είναι η αφετηρία μια μακράς και αποδοτικής καριέρας. Οργανώνει μια μικρή ορχήστρα εγχόρδων με την οποία «οργώνει» την Ελληνική επαρχία με σκοπό τη διάδοση της λόγιας Μουσικής. Το 1965 προσλαμβάνεται ως Αρχιμουσικός της νεοσυσταθείσας Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων όπου παραμένει μέχρι και την διάλυσή της το 1967. Το 1968 τον καλεί η Συμφωνική Ορχήστρα του τότε Ε.Ι.Ρ.Τ και ακολουθούν Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης ενώ παράλληλα αρχίζει η συνεργασία του με την Ε.Λ.Σ. (ρεπερτόριο όπερας - οπερέττας - μπαλλέτου) και με την οποία συνεργάζεται μέχρι και το 1996. Επίσης του ανετέθη από τον Μάνο Χατζηδάκι η προετοιμασία της ορχήστρας για το ανέβασμα της «Τραβιάτας» στις Βρυξέλλες με τους Μωρίς Μπεζάρ - Βάσω Παπαντωνίου, την οποία τελικώς και διηύθυνε λόγω της αιφνίδιας ασθένειας του Μάνου Χατζηδάκι.

Συνεργάσθηκε με την διακεκριμμένη συνθέτρια Ελένη Καραϊνδρου, η οποία αναφερόμενη στην συνεργασία τους λέει σε συνέντευξή της στην Εφημερίδα Ελευθεροτυπία (28 Ιανουαρίου 2008): «κι ήταν, αυτός που κάθε φορά στο στούντιο αναλάμβανε με την σπάνια ευαισθησία του να μεταδώσει στους μουσικούς το εσωτερικό μου τραγούδι, Ρόζα, Ταξίδι στα Κύθηρα, L’ Africana, Τοπίο στην Ομίχλη, κ.α. O Λευτέρης Χαλκιαδάκης οδήγησε την Συναυλία μου στο Ηρώδειο και Επίδαυρο κι έχει αφήσει κάτι σημαντικό από την αύρα του στη μουσική μου».

Από το 1975 έως και το 1990 διετέλεσε μόνιμος Αρχιμουσικός των Ορχηστρών της Ε.Ρ.Τ.

Από το 1980 μέχρι και το τέλος του βίου του δίδαξε Διεύθυνση Ορχήστρας (μέθοδο κινησιολογίας L. BARZIN) αρχικώς στο «Εθνικό Ωδείο» και κατόπιν στο «Πρότυπο Ωδείο Ανατολικής Αττικής».

Από το 1988 - 1992 διετέλεσε Ιδρυτικό Μέλος - Προέδρος και Αρχιμουσικός του Ν.Π.Ι.Δ «ΟΠΕΡΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ» και από το 1994 Επίτιμος Πρόεδρος του. Δούλεψε με αυταπάρνηση για την ίδρυση του.

Για τον Λευτέρη Χαλκιαδάκη ο Μουσικοκριτικός Γιώργος Λεωτσάκος έτρεφε μεγάλη εκτίμηση τόσο για το ήθος όσο και για τις ερμηνευτικές του ικανότητες. Σε επιστολή του, που σας παραθέτουμε αποσπασματικά, γράφει: «...πέρα από το υψηλό ανθρώπινο και καλλιτεχνικό του ήθος ,όσες φορές τον ακούσαμε, είτε σε ζωντανές συναυλίες (Κρατική Ορχήστρα Αθηνών), είτε σε μεγάλο αριθμό ηχογραφήσεων του Ελληνικών έργων με την Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας μας άφησε τις καλύτερες, πραγματικά ανεξίτηλες, εντυπώσεις. Ελάχιστοι αρχιμουσικοί μας είναι σε θέση να εκμαιεύσουν τόσα πολλά από τους Έλληνες εκτελεστές ορχήστρας μέσα σε τόσο περιορισμένο χρόνο δοκιμών. Καθαρότητα ήχου, άψογη σαφήνεια στα πολυφωνικά πλέγματα και την κατανομή των ηχητικών όγκων, θαυμάσια ιεράρχηση και έλλογη, υποβλητικότατη, εκφραστικά, κλιμάκωση των κορυφωμάτων της δυναμικής, ρυθμική ακρίβεια και πλαστικότητα μουσικής φράσης, εύστοχη και εύστροφη προβολή - αξιοποίηση δευτερευουσών παραμέτρων της παρτιτούρας όλα αυτά σε έργα ποικίλων τεχνοτροπιών, κλασσικά ρομαντικά, ακόμη καί σύγχρονα πρωτοποριακά.......Όλα βρίσκουν στον Χαλκιαδάκη έναν ένθερμο συνήγορο του μουσικού τους περιεχομένου, που συχνά ξέρει να φωτίζει από οπτικές γωνίες ανυποψίαστες ».

Ο ΛΕΥΤΈΡΗΣ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗΣ έφυγε από κοντά μας στις 11 Ιανουαρίου 2008. Ίσως τώρα να βρίσκεται σ’ έναν τόπο πιο ταιραστό σ’ εκείνον και την Τέχνη που υπηρέτησε με τόση Αγάπη ...

Όπερα Δωματίου Αθηνών
Διοικητικό Συμβούλιο

Το εκκλησιαστικό όργανο της Α' Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας Αθηνών

2008-01-27T17:26:00.000+02:00

Η Πρώτη Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία είναι μία από τις τρείς Ελληνικές Ευαγγελικές Εκκλησίες που διαθέτουν εκκλησιαστικό όργανο και μάλιστα το παλαιότερο από τις άλλες δύο. Το όργανο αυτό τοποθετήθηκε στην εκκλησία στις 1-10 Ιουλίου 1969 από τους Rexhausen και Förster, μηχανικούς εκκλησιαστικών οργάνων, της εταιρείας Detlef Kleuker που έδρευε στη Βεστφαλία. Όπως είναι ευνόητο η κατασκευή του οργάνου αυτού είχε ήδη ξεκινήσει αρκετούς μήνες νωρίτερα στο εργοστάστιο του Kleuker, όμως όλα τα υλικά (αυλοί, μηχανισμοί και ξύλινο περίβλημα) κατέφθασαν στην Ελλάδα μέσω πλοίου στις 1 Ιουνίου του 1969 μέσα σε πέντε ξύλινα κιβώτια αρκετά μεγάλων διαστάσεων. Το συνολικό βάρος των κιβωτίων ήταν 4 τόνοι, ενώ το καθαρό βάρος του οργάνου είναι 3.600 κιλά.

Η αρχική επαφή της Εκκλησίας, μέσω του τότε ποιμένα της Μιχαήλ Κυριακάκη, με την εταιρεία του Detlef Kleuker πραγματοποιήθηκε όμως μερικά χρόνια νωρίτερα, το 1964. Στις 10 Φεβρουαρίου 1964 είχε ήδη σταλεί το πρώτο σχέδιο του οργάνου όπου η πρόσοψή του ήταν τελείως διαφορετική από αυτή που έχει τώρα όπως και η θέση του στον εξώστη. Ένα μήνα αργότερα (19 Μαρτίου 1964) εστάλη ένα άλλο σχέδιο με επίσης διαφορετική πρόσοψη. Η οριστική και παρούσα πρόσοψή του καθώς και η θέση του στον εξώστη, εστάλη με δύο ακόμη σχέδια στις 6 Μαρτίου 1968 και στις9 Ιανουαρίου 1969.

Η διάταξη των ηχοχρωμάτων (ρετζίστρο) του οργάνου δόθηκε με επιστολή προς τον ποιμένα της Εκκλησίας στις 14 Απριλίου 1966 και η οποία παραμένει ίδια ως τις ημέρες μας με μια μόνο μικρή αλλαγή που έγινε σε πρόσφατη επισκευή.

Το όργανο αποτελείται από 2 χειροκίνητα πληκτρολόγια (Manual) και 1 ποδοκίνητο πληκτρολόγιο (Pedal). Η μουσική έκταση των χειροκίνητων πληκτρολογίων είναι 56 νότες από C (Ντο) – g’’’ (σολ΄΄΄) ενώ του ποδοκίνητου πληκτρολογίου είναι 30 νότες από C (Ντο) – f’ (φα’).

Στην κονσόλα του οργάνου, δηλαδή στο σημείο όπου παίζεται, υπάρχουν, εκτός από τα πληκτρολόγια, και οι συρόμενοι σωληνοειδείς διακόπτες με τους οποίους ο οργανίστας μπορεί να ενεργοποιήσει ή να απενεργοποιήσει τα διάφορα ηχοχρώματά του. Όταν ο διακόπτης είναι τραβηγμένος προς τα έξω, τότε η ομάδα αυλών που αντιπροσωπεύει είναι έτοιμη να ηχήσει με το πάτημα των πλήκτρων. Όταν ο διακόπτης τοποθετηθεί προς τα μέσα σταματά η ήχηση της ομάδας αυτής.

Η διάταξη των ηχοχρωμάτων του είναι η ακόλουθη:

Manual I – Hauptwerk

Rohrflöte 8’ 56 αυλοί (Ομάδα αυλών που παράγει ήχο φλάουτου σε τονικό ύψος ομοηχίας, δηλαδή το μεσαίο λα ηχεί στους 440 παλμούς ανά δευτερόλεπτο. Το συγκεκριμένο ρετζίστρο ανήκει στην κατηγορία των Ημιακροπωματισμένων, δεδομένου ότι οι αυλοί του έχουν ένα πώμα στην κορυφή τους με μια μικρή δίοδο διαφυγής του αέρα).

Principal 4’ 56 αυλοί (Ομάδα αυλών που παράγουν το βασικό ηχόχρωμα του εκκλησιαστικού οργάνου σε τονικό ύψος μιας οκτάβας ψηλότερο από το προηγούμενο ηχόχρωμα. Το ρετζίστρο αυτό ανήκει στην κατηγορία των Ανοικτών, δεδομένου ότι στην κορυφή τους υπάρχει άνοιγμα διαφυγής του αέρα)

Waldflöte 2’ 56 αυλοί (Ομάδα αυλών που παράγει ήχο φλάουτου σε τονικό ύψος κατά δύο οκτάβες ψηλότερο από το Rohrflöte 8’)

Mixture 5 Fach 280 αυλοί (5 ομάδες αυλών ενσωματωμένες σε ένα έμβολο το οποίο προσθέτει στο όργανο όλους τους υψηλούς ήχους και δίνει λαμπρότητα και ένταση στον ήχο. Το ρετζίστρο αυτό μετά από πρόσφατη επισκευή του οργάνου άλλαξε διαρρύθμιση και αφαιρέθηκε η υψηλότερη ομάδα του (56 αυλοί) έτσι ώστε να μπορεί ο ήχος να είναι λιγότερο οξύς και πιο αρμονικός με τα υπόλοιπα ηχοχρώματα, επομένως απο 280 αυλούς παρέμειναν πλέον οι 224).

Manual II – Nebenwerk

Gedackt 8’ 56 αυλοί (Ομάδα αυλών που παράγουν ήχο φλάουτου σε τονικό ύψος ομοηχίας. Το ρετζίστρο αυτό ανήκει στην κατηγορία των Ακροπωματισμένων, δεδομένου ότι οι αυλοί στην κορυφή τους είναι εντελώς κλειστοί, ενώ η μόνη έξοδος του αέρα είναι τα χείλη που βρίσκονται στο κάτω μέρος των αυλών).

Rohrflöte 4’ 56 αυλοί (Αντίστοιχο με το Rohrflöte 8΄ του πληκτρολογίου Hauptwerk με τη μόνη διαφορά ότι ο ήχος που παράγει αυτό το ρετζίστρο είναι κατά μία οκτάβα υψηλότερος)

Prinzipal 2’ 56 αυλοί (Αντίστοιχο με το Prinzipal 4’ του Hauptwerk με τη μόνη διαφορά ότι ο ήχος που παράγει αυτό το ρετζίστρο είναι κατά μία οκτάβα υψηλότερος)

Quint 1 1/3’ 56 αυλοί (Ομάδα αυλών που παράγει το βασικό ηχόχρωμα του εκκλησιαστικού οργάνου. Σε αυτήν την ομάδα υπάρχει μια βασική ιδιομορφία. Ο ήχος που παράγεται δεν αντιστοιχεί ούτε στην ομοηχία, ούτε στις διάφορες οκτάβες του. Πιέζοντας το πλήκτρο ντο ακούγεται η νότα σολ, κ.ο.κ. Αυτό το ρετζίστρο δίνει ένα χαρακτηριστικό χρώμα στον ήχο και χρησιμεύει κυρίως για σολιστικό παίξιμο σε συνδυασμό με κάποια πιο βαθύφωνα ρετζίστρο.)

Pedalwerk

Subbass 16’ 30 αυλοί (Ομάδα αυλών που παράγει τις πιο βαθιές νότες του οργάνου. Ανήκει στην κατηγορία των Ακροπωματισμένων. Είναι κατά μια οκτάβα χαμηλότερο από τε ρετζίστρο της τάξεως 8΄ βρίσκονται στα χειροκίνητα πληκτρολόγια).

Όπως συμπεραίνει κανείς και αθροίζοντας τον αριθμό των συστοιχιών των αυλών, το όργανο αποτελείται από 12 συστοιχίες κατανεμημένες σε 9 διακόπτες στην κονσόλα, ενώ ο αριθμός των αυλών είναι 646.

Στα αρχικά σχέδια είχε προβλεφθεί η κατασκευή του Subbass 16’ των ποδοπλήκτρων να γίνει από ξύλο μαόνι, αλλά στη συνέχεια άλλαξε με μεταγενέστερο σχέδιο και αποφασίστηκε να γίνει από χαλκό κατά ένα μέρος, όπως φαίνεται και στην πρόσοψη, ενώ οι πιο υψηλόηχοι είναι κατασκευασμένοι από κασσίτερο και βρίσκονται στο εσωτερικό του οργάνου. Οι αυλοί που είναι ακροπωματισμένοι έχουν περιεκτικότητα σε κασσίτερο κατά 20%, ενώ όλοι οι υπόλοιποι κατά 40% και 75%. Επίσης αποτελούνται από κράματα άλλων μετάλλων όπως είναι ο μόλυβδος και το αντιμόνιο.

Τα δύο χειροκίνητα πληκτρολόγια έχουν τη δυνατότητα να συμπλέκονται μεταξύ τους με ποδοκίνητο μοχλό που έχει την επιγραφή II/I, που σημαίνει ότι το πληκτρολόγια Nebewerk μπορεί να συμπλεχθεί με το πληκτρολόγιο Hauptwerk έτσι ώστε παίζοντας στο Hauptwerk να παίζει αυτόματα και το Nebenwerk. Παρόμοιες συμπλέξεις μπορούν να γίνουν και στο ποδοκίνητο πληκτρολόγιο όταν ο οργανίστας ενεργοποιήσει δύο άλλους ποδομοχλούς που επιγράφονται ως II/P και I/P, όπου με τον πρώτο το πληκτρολόγιο Nebenwerk παίζεται αυτόματα και από τα πόδια, ενώ με το δεύτερο το πληκτρολόγιο Hauptwerk παίζεται επίσης αυτόματα από τα πόδια. Όλες αυτές οι συμπλέξεις είναι αόρατες. Για να καταλάβουμε τι σημαίνει αόρατη σύμπλεξη θα εξηγήσουμε τον όρο της ορατής σύμπλεξης. Αν σε ένα πληκτρολόγιο έχει συνδεθεί ένα άλλο τότε τα πλήκτρου του πιέζονται αυτόματα όταν στο άλλο πληκτρολόγιο ο οργανίστας πατήσει κάποια άλλα. Στην αόρατη σύμπλεξη αυτό δεν εμφανίζεται.

Το συγκεκριμένο εκκλησιαστικό όργανο χαρακτηρίζεται ως «μηχανικό» όσον αφορά τη σύνδεση των πλήκτρων με τους αυλούς. Αυτό σημαίνει, όπως βλέπουμε και στις φωτογραφίες, ότι μεταξύ του κάθε πλήκτρου και των αυλών που αντιστοιχούν σε αυτό μεσολαβούν διάφορες ράβδοι, στρόφαλοι και σύρματα όπου μεταφέρουν την κίνηση. Το κάθε πλήκτρο φτάνει μέσω αυτών των συρμάτων κάτω από ένα μικρό θαλαμίσκο στον οποίο είναι τοποθετημένοι οι αντίστοιχοί του αυλοί. Στη βάση του θαλαμίσκου αυτού υπάρχει μια βαλβίδα με ελατήριο επαναφοράς. Κάτω από τη βαλβίδα αυτή υπάρχει άλλος ένας θαλαμίσκος γεμάτος με συμπιεσμένο αέρα που περιμένει να διοχετευθεί στους αυλούς, εφόσον ανοίξουν οι βαλβίδες. Οι θαλαμίσκοι αυτοί μαζί με τους αυλούς και τις βαλβίδες ονομάζονται «αεροδόχοι».

Εκτός από το σύστημα της μηχανικής μετάδοσης υπάρχουν και άλλα συστήματα με ηλεκτρισμό, αέρα ή και συνδυσμούς. Κανένα όμως δε θεωρείται τόσο αξιόπιστο όσο το μηχανικό σύστημα κι αυτό γιατί υπάρχει αμεσότητα μεταξύ του πλήκτρου και του αυλού, έτσι ώστε ο οργανίστας να μπορεί να ελέγχει απόλυτα τους αυλούς σα φυσική συνέχεια των δακτύλων του.

Το τελικό κόστος της κατασκευής του οργάνου ήταν στις 22 Ιουλίου 1969 49.299,34 μάρκα, δηλαδή 400.000 περίπου δραχμές και σε σημερινές τιμές 88.000 ευρώ περίπου (30.000.000 δραχμές).

2007-12-20T10:55:00.000+02:00

Εύχομαι σε όλους καλά, ευλογημένα και όμορφα Χριστούγεννα.

Με πολλή πολλή μουσική, χαρά και κάθε ευλογία του Θεού.

Παρουσίαση "Μελωδίας Χριστουγέννων"

2007-12-07T15:40:00.000+02:00

Ο Χρήστος Παρασκευόπουλος και η εταιρεία Logosmusic σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου Χριστουγεννιάτικου CD με τίτλο "Μελωδία Χριστουγέννων". Περισσότερες πληροφορίες για το CD μπορείτε να πάρετε από την επίσημη ιστοσελίδα της εταιρείας στον ιστοσύνδεσμο που βρίσκεται δεξιά.

Η παρουσίασης θα γίνει στην Α' Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία την Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2006 και ώρα 20.15. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Οι καλλιτέχνες που θα λάβουν μέρος είναι οι εξής:

Χρήστος Παρασκευόπουλος: εκκλησιαστικό όργανο
Νέλλη Φερεντίνου: πιάνο
Λένα Λάνδρου: πιάνο
Νίκος Νικολόπουλος: φλάουτο
Μανουέλα Μαυρουδή: σοπράνο
Δημοσθένης Σταυριανός: βαρύτονος

Το εκκλησιαστικό όργανο της Παναγίας των Παρισίων

2007-11-26T23:55:00.001+02:00

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

(NOTRE DAME DE PARIS)

Αγαπητοί φίλοι,

Μετά από πολύμηνη απουσία εξαιτίας τεχνικών προβλημάτων καθώς και κάποιων προσωπικών λόγων επανέρχομαι στην ενεργό δράση.

Στο συγκεκριμένο μας άρθρο θα ασχοληθούμε με το μεγάλο εκκλησιαστικό όργανο του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας των Παρισίων.

Πριν δούμε το εκκλησιαστικό όργανο του ναού, ας δούμε μερικά στοιχεία για τον περίφημο αυτό Καθεδρικό Ναό. Η Notre Dame βρίσκεται στο ανατολικό ήμισυ της νησίδας Île de la Cité του Παρισιού. Ο ναός ανήκει στο Ρωμαιοκαθολικό δόγμα και είναι η έδρα του Αρχιεπισκόπου του Παρισιού. Θεωρείται ως ένα από τα ωραιότερα δείγματα της Γαλλικής Γοτθικής Αρχιτεκτονικής. Το πρώτο κτίριο που υπήρξε ποτέ σε αυτό το σημείο ήταν η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου που κατασκευάστηκε γύρω στο 511 από τον Childebert Ist που ήταν βασιλιάς του Παρισιού. Μια δεύτερη εκκλησία οικοδομήθηκε κοντά στην πρώτη και αφιερώθηκε στην Παρθένο Μαρία με την επωνυμία Notre Dame (Η Κυρία μας). Με την εισβολή των Νορμανδών η εκκλησία αυτή κάηκε και ανοικοδομήθηκε κάπου το 857. Το 1160, ο Maurice de Sully διαδέχτηκε τον Pierre Lombard στον επισκοπικό θρόνο του Παρισιού και αποφάσισε να κατεδαφίσει και τους δύο ναούς προκειμένου να ανεγείρει ένα νέο μεγαλύτερο. Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε το 1163 από το Λουδονίκο 7^ο και τον Πάπα Αλέξανδρο τον 3^ο. Από τότε και μετά ξεκίνησε μια σειρά απο επιχειρήσεις ολοκλήρωσης του τεράστιου αυτού ναού που διήρκησαν αιώνες. Πρόκειται για ένα από τα πρώτα κτίσματα στα οποία τοποθετήθηκαν εξωτερικές αντηρίδες διότι κατά τη διάρκεια της κατασκευής του, παρουσιάστηκαν ρωγμές σε κάποια σημεία ψηλά στα τοιχώματα.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης πολλοί θησαυροί του Ναού καταστράφηκαν ή λεηλατήθηκαν. Τα αγάλματα των βιβλικών βασιλέων της Ιουδαίας (που θεωρήθηκαν λανθασμένα ως βασιλείς της Γαλλίας) αποκεφαλίσθηκαν. Αρκετές από αυτές τις κεφαλές όμως βρέθηκαν σε ανασκαφές που έγιναν το 1977 στον περιβάλλοντα χώρο του Ναού και οι οποίες τοποθετήθηκαν στον εκθεσιακό χώρο του Μουσείου του Cluny. Μόνο οι μεγάλες καμπάνες σώθηκαν από το μένος του λαού και αποφεύχθη το λιώσιμό τους σε κάποιο χυτήριο. Τότε ο ναός αφιερώθηκε στο Δόγμα του Υπέρτατου Όντος και το εσωτερικό του χρησιμοποιήθηκε ως αποθηκευτικός χώρος ζωοτροφών και τροφίμων.

Οι διαστάσεις του ναού είναι 130 μέτρα μήκος, 48 μέτρα πλάτος και 35 μέτρα ύψος. Οι πυλώνες του είναι 5 μέτρα σε διάμετρο και οι πύργοι της πρόσοψης φτάνουν τα 96 μέτρα ύψος όπου μπορεί κανείς να ανέβει μέσω 368 σκαλοπατιών. Στο νότιο πύργο στεγάζεται από το 1400 η περίφημη καμπάνα με την επωνυμία “Bourdon” η οποία εκκαμιεύθη εκ νέου το 1631. Ο Λουδοβίκος ο 14^ος της έδωσε το όνομα «Εμμανουήλ». Το βάρος της είναι 13 τόνοι και το γλωσσίδι της ζυγίζει 500 κιλά. Η καμπάνα κρούεται μόνο σε σημαντικές λειτουργικές εκδηλώσεις και σε εξαιρετικές ιεροτελεστίες. Από το 1856 στο βόρειο πύργο στεγάζονται άλλες τέσσερις καμπάνες που αντικατέστησαν τις παλιότερες που υπήρχαν εκεί από το Μεσαίωνα και οι οποίες εστάλησαν στο χυτήριο το 1791 για να κατασκευαστούν κανόνια. Το βέλος του ναού, που ανακατασκευάσθηκε το 1860 ακολουθώντας το αρχικό πρότυπο του 13^ου αιώνα, είναι από βελανιδιά με επικάλυψη μολύβδου και ζυγίζει 750 τόνους.

Η ιστορία του εκκλησιαστικού οργάνου του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας των Παρισίων χωρίζεται σε τρία μέρη.

1) 1403 – 1730: Το μεσαιωνικό όργανο.

Η ιστορία του οργάνου ξεκινάει κάπου στο 1330. Το πρώτο όργανο τοποθετήθηκε σε μία «χελιδονοφωλιά» κάτω από ένα ψηλό παράθυρο κοντά στο Ιερό. Κάπου το 1400 αποφασίστηκε η εγκατάσταση ενός νέου οργάνου σε ένα μικρό πέτρινο εξώστη πάνω από την δυτική είσοδο. Η κατασκευή του οργάνου αυτού ολοκληρώθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1403 και το 1473 ανακατασκευάστηκε όπου για 50 χρόνια ακόμη μπόρεσε να κρατηθεί σε λειτουργία. Από τότε και μετά έλαβαν χώρα αρκετές τροποποιήσεις και ανακατασκευές σε διάφορα σημεία του οργάνου συμπεριλαμβανομένων και των αυλών. Το 1609 προκειμένου να προστεθεί ένα δεύτερο πληκτρολόγιο αφαιρέθηκε εντελώς το ποδοπληκτρολόγιο και ο μηχανισμός μετάδοσης και κίνησης. Στα φάση αυτή το όργανο διέθετε τρεις ηχητικούς κορμούς και 2000 περίπου αυλούς που χωρίζονταν: α) στο πλήρες ηχητικό αποτέλεσμα, β) στο ηχητικό σύνολο χειλεοφώνων και γ) μια συστοιχία γλωττιδοφώνων. Ένα τρίτο πληκτρολόγιο προστέθηκε το 1630 και ένα τέταρτο το 1672. Από αυτό το όργανο έχουν επιζήσει μόνο 12 αυλοί.

2) 1730 – 1838: Το κλασσικό όργανο.

Το 1730 αποφασίστηκε η εγκατάσταση ενός εξ ολοκλήρου νέου οργάνου. Την ίδια εποχή η Γαλλία έμπαινε στην εποχή του Διαφωτισμού και οι μεσαιωνικές ξύλινες κατασκευές χάθηκαν εντελώς από το όργανο. Το νέο συμβόλαιο κατασκευής του οργάνου δόθηκε στον François Thierry. Το όργανο αναπροσαρμόστηκε εκ νέου: τα νέα πληκτρολόγια είχαν πλέον 50 νότες από ντο έως και ρε και στα τέσσερα πληκτρολόγια προστέθηκε ένα νέο στην Τρίτη θέση: το Bombarde. Το Grand Orgue έχει ένα βαθύφωνο ρετζίστρο 32’ Montre και ένα Plein Jeu 4 οκτάβων. Η σειρά των γλωττιδοφώνων περιέχει πλέον ένα Bombarde και μία δεύτερη Trumpet. Το τμήμα του ποδοπληκτρολογίου μεγάλωσε σε διαστάσεις. Η νέα θήκη του οργάνου τοποθετήθηκε ψηλότερα από το προηγούμενο όργανο και κάλυπτε τμήμα του μεγάλου στρογγυλού βιτρώ-ρόδακα. Το όργανο παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση για άλλα 50 χρόνια.

Το 1783 γίνεται η παρέμβαση του François-Henri Clicquot. Προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος για το τμήμα Positif κατασκευάζεται από τον Caillou μια νέα θήκη σε στυλ Λουδοβίκου 15^ου. Όλα τα ρετζίστρο του συγκεκριμένου τμήματος ανακτασκευάστηκαν, εκτός από το Bourdon 8’ και την Cornet. Επιπρόσθετα τοποθετήθηκε ένα Bourdon 16 και ένα Flute 8’ αντικαθιστά ένα Flute 4’. Μια Trumpet 8’ προστέθηκε στο τμήμα Bombarde. Στο τμήμα Echo γίνονται διάφορες αναδιοργανώσεις και προσθέσεις. Το τμήμα των ποδοπλήκτρων μεγαλώνει επιπλέον σε διαστάσεις όπως επίσης αυξάνονται συνολικά και οι διαστάσεις όλης της θήκης του οργάνου. Από τους αυλούς που τοποθέτησε ο Clicquot, έχουν διασωθεί 900 και έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικοί.

Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης το όργανο χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες εκδηλώσεις αλλά επίσης απειλήθηκε και απο διάφορα διατάγματα, τελικά όμως επέζησε αν και υπέφερε από την εγκατάλειψη, όπως και άλλα όργανα εκείνης της περιόδου. Το 1828 η γενική κατάσταση του οργάνου δεν ήταν καθόλου καλή. Ήταν η περίοδος που άρχισαν οι εργασίες ανακατασκευή του ναού όπου είχαν σαν αποτέλεσμα να εισχωρήσει σκόνη στους αυλούς και στα συστήματα παροχής αέρος. Επιπλέον βροχή και αέρας έμπαιναν στο όργανο από το βιτρώ που ήταν πάνω από το όργανο και το τελικό αποτέλεσμα ήταν να υπάρχουν εμφανείς φθορές στα φυσερά. Αυτές οι συνθήκες οδήγησαν σε μια νέα επέμβαση στο όργανο από τον Luis-Paul Dallery όπου προχώρησε σε ηχητικές ρυθμίσεις του οργάνου και σε τροποποιήσεις στα συστήματα παροχής του αέρα.

3) Το συμφωνικό όργανο

Με τον όρο «συμφωνικό όργανο» εννοούμε το είδος του εκκλησιαστικού οργάνου που εμφανίστηκε στη Ρομαντική Εποχή και του οποίου ο ήχος ήταν περισσότερο ογκώδης και συμφωνικός παρά σολιστικός και οξύς, όπως ήταν αυτός του οργάνου της περιόδου Μπαρόκ. Το 1864 με την επέμβαση του διάσημου Γάλλου κατασκευαστή εκκλησιαστικών οργάνων Aristide Cavaillé-Coll το όργανο ανακατασκευάστηκε εξ αρχής και τροποποιήθηκε γενικά σαν ήχος. Το κάθε ηχόχρωμα έπρεπε πλέον να αναμιγνύεται με τα άλλα και να παράγει ένα πλήρες ηχητικό αποτέλεσμα όπου να είναι δυναμικό και να γεμίζει τον τεράστιο ναό. Για το λόγο αυτό προστέθηκαν στο όργανο ρετζίστρο τύπου Mixture όπου θα χρησιμοποιούνταν σαν ηχητικές γέφυρες μεταξύ των θεμελιώδους ήχησης χειλεοφώνων ρετζίστρο και των γλωττιδοφώνων. Τα συστήματα παροχής αέρα τροποποιήθηκαν ριζικά έτσι ώστε να παρέχουν στα διάφορα τμήματα διαφορετικές πιέσεις αέρος, ακόμη και στα μπάσα και στα πρίμα ενός τμήματος. Για να κάνει τα πλήκτρα λιγότερο σκληρά (λόγω της μηχανικής κίνησης και μετάδοσης) τοποθέτησε , όπως είχε κάνει και στο όργανο του Αγίου Σουλπικίου, το μηχανισμό Barker που είχε εφευρεθεί πρόσφατα το 1839 από τον ομώνυμο Βρεττανό κατασκευαστή εκκλησιαστικών οργάνων.

Το νέο όργανο ήχησε για πρώτη φορά τα Χριστούγεννα του 1867 αν και επίσημα παραδόθηκε το Φεβρουάριο του 1868. Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό κατεστημένο, το όργανο αφιερώθηκε στην εκκλησιαστική χρήση την Παρασκευή 7 Μαρτίου στις 6 η ώρα το απόγευμα από τον Αρχιεπίσκοπο Georges Darboy ο οποίος βρισκόταν στο θρόνο του, ενώ ένας ιερέας της ενορίας ανέβηκε πάνω στον εξώστη και ράντισε το όργανο με αγιασμό.

Από τότε και στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν διάφορες τροποποιήσεις και ανακατασκευές:

- 1904 από τον Charles Mutin.

- 1924 εξηλεκτρισμός των φυσητήρων.

- 1932 από τον Joseph Beuchet με ανακατασκευή ορισμένων ηχοχρωμάτων.

- 1963 από τους Jean Hermann & Robert Boisseau υπό την επίβλεψη του φημισμένου οργανίστα Pierre Cochereau.

Το 1989 το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας αποφάσισε να κάνει μια πλήρη ανακατασκευή του εκκλησιαστικού οργάνου συμπεριλαμβάνοντας και τον εκσυγχρονισμό του μηχανισμού μετάδοσης και κίνησης. Το συμβόλαιο της εργασίας αυτής ανατέθηκε στους Jean-Loup Boisseau & Bertrand Cattiaux. Η εργασία αυτή έφερε σε επαφή δύο διαφορετικούς κόσμους: κατασκευαστές εκκλησιαστικών οργάνων και μηχανικούς ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Περίπου 900 ξύλινοι αυλοί καθαρίστηκαν με ψήκτρες και ξαναβάφτηκαν, όπως επίσης 7000 άλλοι καθαρίστηκαν με πλύση σε λουτρό υπερήχων. Επίσης κάποια νέα εξαρτήματα τοποθετήθηκαν πάνω στους αυλούς αλλά και στο όργανο ολόκληρο. Η κονσόλα και οι συναρμογές αυλών με πληκτρολόγια ανατέθηκαν στην εταιρεία Synaptel όπου πλέον όλο το όργανο ελέγχεται από επτά σύγχρονους ηλεκτρονικούς υπολογιστές συνδεμένους μεταξύ τους σε τρία συστήματα LAN. Με το σύστημα αυτό καταγράφονται πλήρως οι κινήσεις του κάθε οργανίστα και μπορεί να αναπαραχθεί επαρκώς ο κάθε αυτοσχεδιασμός που ερμηνεύεται στο όργανο αυτό. Οι εργασίες ανακατασκευής και εκσυγχρονισμού του οργάνου ολοκληρώθηκαν το 1993 και χρειάστηκαν 28.000 ώρες εργασίας.

Για τα ηχοχρώματα και τα αξεσουάρ του οργάνου πατήστε ΕΔΩ

Το μεγαλύτερο εκκλησιαστικό όργανο της Ευρώπης

2007-06-23T08:10:00.000+03:00

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΣΤΟ PASSAU

Ένα από τα μεγαλύτερα εκκλησιαστικά όργανα της υφηλίου φιλοξενείται αυτή τη στιγμή στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου στο Πασσάου της Γερμανίας. Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Στεφάνου ξεκίνησε να χτίζεται το 1668 ενώ ολοκληρώθηκε μερικά χρόνια αργότερα το 1693, όταν μια πυρκαγιά κατέστρεψε τον προηγούμενο ναό που υπήρχε στην ίδια θέση από τον οποίο μόνο η ανατολική γοτθική πλευρά παραμένει. Στην ίδια θέση είχαν ξεκινήσει να χτίζονται διάφοροι ναοί από το 730. Ο παρών ναός είναι σε baroque στυλ και έχει μήκος περίπου 100 μέτρα. Στο ναό αυτό φιλοξενείται το μεγαλύτερο εκκλησιαστικό όργανο που υπάρχει εκτός της Αμερικής, ενώ θεωρείται ότι είναι το μεγαλύτερο όργανο που υπάρχει σε καθεδρικό ναό σε όλο τον κόσμο.

Το πρώτο μεγάλο όργανο τοποθετήθηκε εκεί από τον G.F Steinmeyer to 1928. O Steinmeyer είναι επίσης ο κατασκευαστής του εκκλησιαστικού οργάνου της Γερμανικής Εκκλησίας Αθηνών το 1933. Την περίοδο εκείνη το όργανο του Καθεδρικού Ναού του Πασσάου ήταν το μεγαλύτερο όργανο που βρισκόταν σε εκκλησία. Το 1978-1981 το όργανο ανακατασκευάστηκε από την εταιρεία Ludwig and Wolfgang Eisenbarth και πήρε τις διαστάσεις που έχει σήμερα. Η πρόσοψη του οργάνου έχει παραμείνει όπως την κατασκεύασε ο Joseph Matthias Götz (1733) αλλά προεκτάθηκε από το Hand Geiger το 1979 για να τοποθετηθούν τα 126 ρετζίστρο. Όλο το σύστημα αποτελείται από 233 ρετζίστρο και 17774 αυλούς και 4 συστοιχίες κρουστών Carillon. Το όργανο έχει δυνατότητα μηχανικής και ηλεκτρικής μετάδοσης. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα σύστημα από 5 διαφορετικά όργανα που βρίσκονται τοποθετημένα μέσα στο ναό και που μπορούν να παιχθούν ταυτόχρονα από μία μεγάλη κονσόλα, ωστόσο κάποια από αυτά έχουν και τη δική τους κονσόλα.

Το κυρίως όργανο αποτελείται από 126 ρετζίστρο. Μπορεί να παιχτεί από την κύρια κονσόλα με ηλεκτρική μετάδοση πλήκτρων και ρετζίστρο. Το τμήμα αυτό επίσης διαθέτει μια ιδιαίτερη κονσόλα με 4 πληκτρολόγια από το οποίο μπορούν να ελεγχθούν 77 από τα ρετζίστρο του τμήματος αυτού με μηχανική μετάδοση.

Στο πίσω μέρος του ναού στην αριστερή πλευρά του δυτικού εξώστη, υπάρχει το όργανο του «Αποστόλου» με 25 ρετζίστρο που κατανέμονται σε 2 πληκτρολόγια και ποδόπληκτρα, με μία κονσόλα με μηχανική μετάδοση. Ο ήχος που παράγει το όργανο αυτό είναι κατάλληλος για ερμηνεία κυρίως Ιταλικής μουσικής. Υπάρχει επίσης και ένα ιδιαίτερο σύστημα τροφοδοσίας με αέρα για το τμήμα αυτό.

Στη δεξιά πλευρά του ιδίου εξώστη, υπάρχει το όργανο του «Ευαγγελίου» με 22 ρετζίστρο για τα μανουάλ και 3 για το πεντάλ. Το όργανο αυτό ελέγχεται από την βασική κονσόλα. Ο ήχος του οργάνου αυτού είναι κατάλληλος για ερμηνεία Γαλλικής μουσικής και προσεγγίζει τον ήχο που παράγει ένα γαλλικό κλαβιέ Bombarde με ρετζίστρο Cornet. Τα δύο αυτά όργανα είναι τοποθετημένα μέσα σε ξύλινα περιβλήματα του 1715 του Hartmann.

Το όργανο Χορωδίας αποτελείται από 38 ρετζίστρο με 3 μανουάλ και ένα πεντάλ και συνδέεται με μηχανική μετάδοση με τη δική του κονσόλα και βρίσκεται στο αριστερό μέρος του Θυσιαστηρίου. Συνδέεται επίσης και με την κεντρική κονσόλα. Το ξύλινό του περίβλημα κατασκευάστηκε από τον Christhard Mahrenholz το 1928

Επάνω από τον κεντρικό Θόλο του Ναού, υπάρχει το τμήμα Αντηχήσεως με 15 ρετζίστρο για τα μανουάλ και 4 για το πεντάλ. Ο ήχος διαφεύγει από μια οπή στο θόλο, η οποία ονομάζεται «Άνοιγμα του Αγίου Πνεύματος». Το όργανο αυτό μπορεί να ελέγχεται από το 3^ο πληκτρολόγιο του Οργάνου Χορωδίας ή από τη βασική κονσόλα με ηλεκτρική μετάδοση

Η βασική κονσόλα βρίσκεται στο δυτικό εξώστη και μπορεί να ελέγχει όλα τα τμήματα του οργάνου με ηλεκτρική μετάδοση. Τα ρετζίστρο ελέγχονται από ένα ηλεκτρονικό σύστημα με ικανότητα αποθήκευσης πάνω από 4000 θέσεις. .Τα καλώδια που συνδέουν την κονσόλα αυτή με τα διάφορα τμήματα προσεγγίζουν το μήκος 120 χιλιομέτρων.

Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες και ακουστικά δείγματα του οργάνου αυτού στις εξής ιστοσελίδες:

http://www.eberhard-geier.de/padomorgel-en.htm

http://infopuq.uquebec.ca/~uss1010/orgues/allemagne/passau1.html

Οι δυνατότητες του Ήχου

2007-06-09T22:13:00.000+03:00

Μέσα στην καθημερινότητα της ζωής μας, θεωρούμε πολλά πράγματα ως δεδομένα. Χωρίς αυτά όμως η ζωή είναι πιο στεγνή και ελλιπής. Ένα από αυτά τα δεδομένα είναι και ο Ήχος. Οι διάφοροι ήχοι που ακούμε εμπλουτίζουν τη ζωή μας με διάφορα στοιχεία αλλά κυρίως της προσφέρουν μια ομορφιά και μια ποικιλία. Έχετε ποτέ δοκιμάσει να δείτε μια ταινία τρόμου χωρίς ήχο; Θα καταλάβετε τότε ότι τα συναισθήματά σας είναι τελείως διαφορετικά. Ο ήχος επιδρά έντονα στο συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου και του δημιουργεί μεγάλες διακυμάνσεις. Καμία άλλη τέχνη δε μπορεί να επιδράσει τόσο έντονα στο συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου αλλά και στον ψυχισμό του όσο η Μουσική που είναι η τέχνη των Ήχων. Υπάρχουν ακόμη και περιπτώσεις βασανιστηρίων που με διαφόρους ήχους προκαλούνται στον άνθρωπο πολύ δυσάρεστες καταστάσεις που επιδρούν άμεσα στον ψυχικό του κόσμο. Το φάσμα των ήχων που μπορεί να συλλάβει ένα ανθρώπινο αυτί είναι πολύ μεγάλο. Η μέτρηση των ήχων γίνεται με τα περίφημα Hertz που είναι οι παλμοί που παράγει η ηχητική πηγή ανά δευτερόλεπτο. Επομένως όταν λέμε ότι αυτός ο ήχος είναι 100 Hz σημαίνει ότι η ηχητική πηγή πάλλεται 100 φορές το δευτερόλεπτο και δημιουργεί τον ήχο. Μια απλή μύγα που πετάει γύρω μας και μας δημιουργεί ενόχληση πάλλει τα φτερά της περίπου 440 φορές ανά δευτερόλεπτο και δημιουργεί τη νότα λα που είναι μια νότα στη μέση ακριβώς του πληκτρολογίου του πιάνου.
Ένα υγιέστατο ανθρώπινο αυτί μπορεί να συλλάβει ήχους από 16 Hz έως και 20.000 Hz. Οι ήχοι κάτω από τα 16 ονομάζονται υπόηχοι, ενώ οι ήχοι πάνω από τα 20.000 ονομάζονται υπέρηχοι. Σημειωτέον δε ότι όσο πλησιάζουμε προς τους υπερήχους δημιουργούνται ενοχλήσεις στο αυτί λόγω των πολλών παλμικών κινήσεων της ηχητικής πηγής. Αντίθετα όσο κατεβαίνουμε προς τους υπόηχους δε δημιουργούνται ενοχλήσεις αλλά υπάρχει το συναίσθημα της δόνησης του ανθρωπίνου σώματος αναλόγως με τον όγκο της ηχητικής πηγής.
Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο των ήχων είναι και η Αρμονική Στήλη. Η Αρμονική Στήλη είναι ένα πολύ παράξενο φαινόμενο στο χώρο των ήχων. Ο κάθε ήχος που ακούμε κρύβει πάρα πολλούς άλλους ήχους από πίσω του οι οποίοι όμως δεν είναι ακουστοί από το ανθρώπινο αυτί αλλά με ειδικούς παλμογράφους κατάφεραν να γίνουν αντιληπτοί. Το γεγονός ότι δεν τους ακούει το ανθρώπινο αυτί δε σημαίνει όμως ότι δεν γίνονται αντιληπτοί από τον ανθρώπινο εγκέφαλο και ειδικά από το ανθρώπινο σώμα. Όσο πιο μπάσος είναι ένας ήχος κρύβει τεράστια ποσότητα Αρμονικών, ενώ οι υψηλότεροι ήχοι στερούνται αρμονικών.
Το εκκλησιαστικό όργανο είναι το μοναδικό μουσικό όργανο που μπορεί να αναπαράγει όλο το φάσμα των ήχων που μπορεί να ακούσει ένα ανθρώπινο αυτί. Έχουν κατασκευαστεί εκκλησιαστικά όργανα που παράγουν υπόηχους οι οποίοι απλά ενισχύουν τους ανώτερους ήχους με τον όγκο τους. Επίσης με ένα πολύ ξεχωριστό τρόπο υπάρχει η δυνατότητα να έρθει στην ηχητική επιφάνεια (με ένα φαινόμενο ακουστικής απάτης) και ένα μεγάλο ποσοστό της Αρμονικής Στήλης.
Αν τύχει ποτέ και βρεθείτε μπροστά σε ένα εκκλησιαστικό όργανο την ώρα που παίζει και έχει ένταση θα αντιληφθείτε επαρκώς ότι τα ηχητικά του κύματα δονούν και το ίδιο το σώμα σας. Η αρχή λειτουργίας του εκκλησιαστικού οργάνου είναι οι ηχητικοί σωλήνες. Ηχητικοί σωλήνες υπάρχουν τριών ειδών. Οι σωλήνες με χείλος, στον οποίο δονείται η αέρια στήλη και παράγει τον ήχο, οι σωλήνες με γλωττίδα, όπου ένα μεταλλικό έλασμα πάλλεται από τον συμπιεσμένο αέρα και παράγει τον ήχο και τα διαφωνήματα όπου μια βαλβίδα πάλλεται κατά διαστήματα πάνω σε μια οπή και παράγει επίσης ήχο. Με όποια, όμως, μορφή και να είναι αυτοί οι σωλήνες αναγκάζουν τον αέρα που βρίσκεται μέσα σε αυτούς να μεταφέρει ηχητικά κύματα στην ατμόσφαιρα και η ατμόσφαιρα στο αυτί μας. Όσο μεγαλύτερος είναι ένας τέτοιος αυλός, τόσο περισσότερο όγκο ατμοσφαιρικού αέρα δονεί, συνεπώς τα ηχητικά κύματα μεταφέρουν και στο σώμα μας αντίστοιχες δονήσεις. Σε ένα εκκλησιαστικό όργανο οι μεγαλύτεροι αυλοί ξεκινούν από τα 10 μέτρα ύψος με ανάλογη διάμετρο και βάρος, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις οργάνων μαμούθ μπορεί κανείς να δει και αυλούς μέχρι και 20 μέτρα ύψος!!! Οι πιο μικροί αυλοί μπορεί να προσεγγίσουν και τα 8 χιλιοστά με ανάλογο συρικτό ήχο.
Έχω ηχογραφήσει μερικά τέτοια δείγματα τα οποία παραθέτω. Το όργανο που χρησιμοποιήθηκε είναι ψηφιακό το οποίο σημαίνει ότι έχουν ηχογραφηθεί δείγματα αυθεντικών αυλών από διάσημα Ολλανδικά (εκεί κατασκευάστηκε το όργανο αυτό) εκκλησιαστικά όργανα.

Για τη σωστότερη ανάγνωση και ακρόαση των ηχητικών δειγμάτων ανοίξτε την ιστοσελίδα με τον Explorer ή αλλιώς κάντε προσαρμογή των αρχείων σε άλλο περιηγητή.

1) Η συστοιχία Contra Bombarde 32', που αποτελείται από αυλούς με γλωττίδες τεραστίων διαστάσεων. Οι πιο χαμηλοί αυλοί που ακούγονται στο δείγμα είναι μεγέθους περίπου 10 μέτρων.

2) Η συστοιχία Contra Violone 32', που αποτελείται από αυλούς με χείλη, δηλαδή τις οπές που βρίσκονται στο κάτω μέρος του σώματος του αυλού. Στις οπές αυτές γίνεται η περιδίνηση του αέρα με ένα πολύ ενδιαφέροντα τρόπο. Ο αέρας σχίζεται στα δύο και η ποσότητα που παραμένει μέσα στον αυλό δονεί την αέρια στήλη και παράγει ήχο συν την περιδίνηση που πραγματοποιείται στο χείλος.

Στις παραπάνω συστοιχίες αυλών που ενεργοποιούνται από το ποδοκίνητο πληκτρολόγιο του οργάνου, οι ήχοι που ακούγονται τελευταίοι ηχούν στα 16 Hz. Αν έχετε συνδέσει τον υπολογιστή σας με ένα καλό ηχοσύστημα και εφόσον έχετε υγιέστατη ακοή, θα μπορέσετε να ακούσετε σωστά τη νότα που παράγεται και όχι τις ταλαντώσεις της γλωττίδας ή τον ήχο της περιδίνισης.

3) Η συστοιχία Bombarde 16', με αντίστοιχους αυλούς της Contra Bombarde, αλλά κατά μία οκτάβα υψηλότερους. από την Contra Bombarde 32'.

4) Η συστοιχία Principal 16', με χειλεόφωνους αυλούς, υψηλότερη κατά μία οκτάβα επίσης από το Contra Violone 32'.

5) Το πλήρες ηχητικό αποτέλεσμα όλων των γλωττιδοφώνων αυλών των ποδοπλήκτρων.

6) Το πλήρες ηχητικό αποτέλεσμα TUTTI των ποδοπλήκτρων.

Όλοι οι παραπάνω ήχοι, που είναι ένα μέρος, ανήκουν στο τμήμα των ποδοπλήκτρων. Σε ένα εκκλησιαστικό όργανο η βασική ήχηση γίνεται από τα διάφορα πληκτρολόγια που παίζονται με τα χέρια. Σε ένα όργανο μεσαίας προς μεγάλης κατηγορίας υπάρχουν τουλάχιστον τρία πληκτρολόγια. Το Choir που είναι στην πιο χαμηλή θέση και χρησιμοποιείται για τη συνοδεία μιας μικρής χορωδίας ή για δευτερεύοντες σολιστικούς σκοπούς, το Great που είναι στη δεύτερη θέση και στο οποίο υπάρχουν τα βαρέα ηχοχρώματα αλλά και ηχοχρώματα πλήρους ηχήσεως και στο οποίο με ειδικούς διακόπτες συνδέονται και τα υπόλοιπα πληκτρολόγια και μπορούν να ενεργοποιούνται αυτόματα και το Swell που βρίσκεται στην τρίτη θέση και του οποίου οι αυλοί είναι κλειστοί σε ένα θάλαμο του οποίου η μια πλευρά έχει γρίλλιες που ανοιγοκλείνουν με τη βοήθεια ενός πεντάλ και αυξομειώνουν τον ήχο του τμήματος. Ας δούμε μερικές κατηγορίες αυλών των χειροκινήτων πληκτρολογίων.

CHOIR

1) Η συστοιχία Quintadena 16'.

2) Η συστοιχία Sifflote 1', που παράγει τους ψηλότερους ήχους του οργάνου. Οι πιο ψηλοί αυλοί έχουν ύψος γύρω στα 8 χιλιοστά.

3) Οι συστοιχίες από τα Φλάουτα Bourdon 8' + Flute 4'.

4) Όλα τα Φλάουτα του Choir Bourdon 8' Flute 4' Flute 2' Sifflet 1'.

5) Η γλωττιδόφωνη συστοιχία της Κρομόρνης Cromorne 8'

6) Η γλωττιδόφωνη συστοιχία της σολιστικής Τρομπέτας Festival Trumpet 8'.

7) Όλοι οι αυλοί του Choir.

GREAT

1) Ο Βασικός ήχος Principal 8', που είναι ο αμιγής πραγματικός ήχος του οργάνου.

2) Τα τρία βασικά ηχοχρώματα Principal 8' Diapason 8' Gamba 8'.

3) Το Φλάουτο του τμήματος Stopped Flute 8'.

4) Η πλήρης Χορωδία των Principals 8', 4', 2 2/3', 2', Mixture IV.

5) Η γλωττιδόφωνη συστοιχία της Τρομπέτας Trumpet 8'.

6) H γλωττιδόφωνη συστοιχία της Ανθρώπινης Φωνής Vox Humana 8'.

7) Η Ουράνια συστοιχία Φλάουτου Flute Celeste 8'.

8) Όλοι οι αυλοί του Great.

SWELL

1) Τα βασικά αμιγή ηχοχρώματα Principal 8' Octave 4'.

2) Η σολιστική ομάδα συστοιχιών της Κορνέτας Cornet Decompose V.

3) Η συστοιχία της Viola di Gamba 8'.

4) Η Ουράνια Φωνή Vox Celeste 8'.

5) Η γλωττιδόφωνη συστοιχία Oboe 8'.

6) Η γλωττιδόφωνη συστοιχία Fagotto 16'.

7) Η βαθύφωνη συστοιχία του τμήματος Bourdon 16'.

8) Όλοι οι αυλοί του Swell.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΧΕΙΛEΟΦΩΝΟΙ ΑΥΛΟΙ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ

ΟΛΟΙ ΟΙ ΧΕΙΛΕΟΦΩΝΟΙ ΚΑΙ ΓΛΩΤΤΙΔΟΦΩΝΟΙ ΑΥΛΟΙ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ

Η ονοματολογία των αυλών του εκκλησιαστικού οργάνου είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Μπορεί κάποιος να δεί πολύ παράξενα ονόματα που δε συνανιώνται σε κανένα άλλο μουσικό όργανο, όπως το Salicional, το Bourdon, το Quintadena, αλλά και ονόματα που υπάρχουν σε άλλα μουσικά όργανα όπως τα Flute, Trumpet, Cromorne, Viola di Gamba, Oboe. Επίσης πολύ χαρακτηριστικά είναι τα Ουράνια Ηχοχρώματα όπου δύο συστοιχίες συνεργάζονται με ένα πολύ πρωτότυπο τρόπο: η μία είναι ξεκούρδιστη σε σχέση με την άλλη και παράγεται αυτό το όμορφο κυματοειδές εφφέ. Η παραγωγή της Ανθρώπινης Φωνής επίσης γίνεται με μία συστοιχία περιορισμένου ύψους γλωττιδοφώνων αυλών που απομιμούνται το ηχόχρωμα της φωνής του ανθρώπου σε συνεργασία με το εφφέ Tremulant προκειμένου να υπάρχει το τρεμούλιασμα που κάνει η ανθρώπινη φωνή στις καταλήξεις.

Τα δείγματα που παραθέτω είναι ελάχιστα σε σχέση με τον όγκο των συνδυασμών και δειγμάτων που έχει το εν λόγω όργανο. Αν κάποιος ενδιαφέρεται για περισσότερα ας μου ζητήσει να του στείλω την ιστοσελίδα στην οποία έχω τοποθετήσει ένα μεγαλύτερο ηχητικό φάσμα του οργάνου.